Verder ZUID 2025

Inmiddels hebben we Guernsey verlaten en wanen ons al weer heel wat na corona. Toch blijkt nu we op Jersey liggen dat corona een aardige aanslag heeft gedaan op onze conditie. We besluiten direct maar 7 dagen te boeken en krijgen zowaar 1 dag korting( maar dat mag ook wel voor 45 euro per dag). We begonnen met een rondje centrum en het beklimmen van de eerste berg naar een fort.

We kregen de hint van de havenmeester dat er grote feest zou zijn in het centrum. Daar was zowaar een grote kermis opgebouwd en werd na 2 jaar corona voor het eerst weer feest gevierd. Er stond zelfs een blackjack tafel, waar iedereen netjes van zijn geld werd afgeholpen. Met een paar regels. Regel 1 ik heb altijd gelijk. Als de dobbelbeker wordt opgetild niks meer veranderen. Bij twijfel de groupier bepaald. Zo zagen we in korte tijd mensen hun maandsalaris verdienen en het net zo hard weer verliezen. Na het lopen van wat eerste rondjes krijgen we steeds weer iets betere conditie. Op aanraden hebben we een dagkaartje voor de bus gekocht. Na ontdekken dat de kaart die we kregen bij het havenkantoor een fietskaart was en geen buskaart was. Toch maar even verder gepland op een buskaart welke in de bus verkregen is. We reizen met de bus kris kras over het hele eiland en besluiten aan de west kant een klifpad te lopen naar het Noorden. Bij een plaatselijk vis restaurantje op de berg staan we het bbq menu te bekijken. Al snel wordt ons verteld dat de kok door migraine geen bbq kan bereiden.

Dan maar een portie kokkels en een portie garnalen besteld met een biertje, voor we aan het cliff path beginnen. We laten de bus voor wat het is. We beginnen aan het pad, een mooie route met uitzicht punten en heel veel bunkers uit WO-II. We doen onderweg wat geocaches en het weer wordt steeds iets minder zonnig. Aan het einde worden we getrakteerd op de beloofde kasteel ruïne. En een plaatselijke bui.

En dan zoeken we op de kaart naar een aansluiting op een bus. Tenminste in het nieuwe busboekje van na corona stond dat er een uur later een bus zou rijden. Geheel volgens plan in dit boekje, zaten we een uur later tevreden in de bus terug naar st Helier. Inmiddels zijn de temperaturen opgelopen tot een dikke 38 graden en daar werden we vanzelf rustig van. We spoelen ons met de tuinslang in de kuip af om af te koelen en houden ons een dagje rustig. De volgende dag bezoeken we het naast gelegen fort in het water. Onbereikbaar met hoog water en dus wachten we op laag water. Bij laag water blijkt een betonnen pad te lopen naar het kasteel en kunnen we bij kentering mooi het kasteel verkennen.

Hier kan Astrid zich uitleven met het zoeken naar schelpjes en gingen we na het zoeken van wat geocaches weer terug naar de boot.

Op 21 juli worden we wakker en feliciteren we elkaar met het feit dat we het al 33 jaar met elkaar uit houden. Onze trouwdag valt eigenlijk altijd in een zomer vakantie. En ook nu trakteren we ons zelf op verse vis. We gaan een lekker maaltje maken van gamba’s, zalm moten en scallops. We vragen even hoe we die het beste kunnen klaar maken en hebben zin in ons vismaaltje.

Inmiddels krijgen we uit Lelystad bericht dat de bouw van ons nieuwe huis is gestart. De eerste palen worden geslagen en nu gaan de 250 werkbare werkdagen starten tot de oplevering van ons nieuwe huis.

Het viel toch even tegen. Corona uitzieken is niet simpel. Als je boot je huis is en je moet onafgebroken 5 dagen binnen in huis blijven. Dan heb je wel weer zïn in iets nieuws. We hebben even getraind en het cliff beklommen in Guernsey. Na een bezoekje van het fort weer afgezakt en na 8000 stappen weer tevreden terug op de boot.

We nemen ons voor om een klein tochtje te maken voor de volgende dag. Om nog wat meer van de kanaal eilanden te bekijken. We nemen ons voor om 0800 uur te vertrekken naar Jersey. Ik ben om 0600 uur al wakker dus start vroeg met water tanken. We ruimen de stroom op en maken de boot klaar om te zeilen. Dat is na 8 dagen corona liggen weer even opletten. Nadat meerdere buren al vertrokken zijn, gooien wij ook los en weten dat we de hele weg stroom tegen zullen hebben. Voornamelijk stroom van de zijkant en met de zeilen erop kunnen we toch wat motorsailen. We moeten behoorlijk om Jersey heen zeilen en volgen de kaart kompas routes, hierdoor kunnen we dicht langs de kust.

De ondiepe stukken staan goed op de kaart en navionics laten we ondersteunen door Imray. Beide systemen doen het goed. Zodra we bij de haven zijn begint de drukte. Er zijn veel mensen die hetzelfde plan hebben en langzaam nemen het aantal boten toe tot 7 naast elkaar.

Alles slingert op de stroom en wind en leveren de nodige irritaties op. Sommige lui flikkeren de boot neer en stappen af en gaan lekker even rondje wandelen. Dan kan een ander zorgen dat de boel heel blijft. Blijkbaar kan ik na corona daar nog minder tegen. Uiteindelijk maken we de boot los in een flinke lage wal wind en komen zonder kleerscheuren weg. De havenmeester wijst ons een plek helemaal achter in de haven waar we via smalle gangetjes een 4e plek langszij krijgen. Nu snel wat eten en een heerlijk bakkie koffie.

Ja hoor, na 2 jaar thuis werken en corona ontwijken, 2 inentingen en 2 boosters, krijgen we toch corona. Astrid is eerst nog de vrolijke lachende, maar nu toch ook de klos. Gelukkig hebben we een lichte vorm. Niet fit voelen, druk op het hoofd, veel spierpijn en astrid ook nog wat misselijkheid. Na het invullen van een plaatselijk e- formulier voor corona in Guernsey. Blijkt een 10 dagen taktiek, waarbij na 5 dagen geldt bij klachten vrij weer vrij bewegen. Maar vanaf dag 6 tot 11nog wel contacten vermijden en je omgeving waarschuwen. Duidelijke regels, o ja en eerste 5 dagen in huis binnen blijven. In ons geval is de boot ons huis dus blijven we gewoon aan boord. Inmiddels knap ik al weer aardig op en loop ik net een paar daagjes voor op Astrid. We worden nu verplicht te onthaasten, maar kunnen helaas even niet het eiland verkennen. We hadden een hop on hop off bus gezien, maar die Laten we dus even zitten. Hoewel ook hier toestemming is om met corona een rondje hard te lopen om fit te worden of te blijven. ‘Savonds doen we even een rondje langs de haven en doen nog een geocache.

Maar echt fit zijn we nog niet. Gewoon rust kan je redden.

Wel hebben we goed nieuws vanuit Lelystad. De gemeente jurist belt ons met de heugelijke mededeling dat het bezwaar is ingetrokken om te mogen bouwen. Ons nieuwe huisje kan dus beginnen. We maken snel een nieuwe afspraak met de notaris en vullen de derde rekening bij de notaris. Op 15 july zal dan eindelijk de kogel definitief door de kerk zijn. We zijn dan definitief trotse eigenaars van een Duin en Water woning. Laat de bouw maar gauw starten. We kunnen wel wat goed nieuws gebruiken.

Bij fase 1 worden de eerste huizen al ontdaan van de steigers en bij ons fase 2 is het terrein net gatenkaas. Alle kuilen voor de fundering zijn gegraven en liggen klaar voor het heien van de palen.

In Cherbourg werd ons bij binnenkomst al aangegeven jullie kunnen blijven tot uiterlijk 12 july. Want 13 tot 17 july is er een groot wedstrijd zeil evenement en dan hebben we geen plaats in de herberg voor julie. Dit is in strijd met veel regels maar goed, het blijven Fransen. Wij laten ons natuurlijk niet op een onbetrouwbare zee duwen . Dus verhaal klopt maar, de soep zal niet zo heet gegeten worden……. We besluiten toch de voorbereiding te treffen en onze volgende stap te bekijken. Het lijkt erop dat we logischerwijs de kanaaleilanden gaan bezoeken. Al snel komen we op Guernsey en dat gaat het worden. We krijgen veel verhalen over de race van Aldeny en het lijkt vrijdag een top dag voor deze tocht. We kijken weer naar weer, wind, stroming enz en komen op een vertrektijd van 0600 uur. Dus weer een wekker om 0500 uur.

we besluiten voor het afscheid van Thea en Maarten ( die gaat even vanuit Nederland nog een Breehorn naar het zuiden helpen varen) een lopend diner te maken. Zo maakt Thea het vooraf, Loes het diner en Astrid het toetje. Inmiddels zijn de vertrekkers Abel en Ingrid aangeschoven en verdelen we de bordjes. Een heel gezellig avondje die eigenlijk net iets te lang duurt. Want weer die wekker om 0500 uur.

We gaan gelijk onder de wol en als het nog net donker is beginnen we de boot voor te bereiden. Veel wind zou er niet zijn, toch doen we het grootzeil erop en trekken de fok helemaal open. Na een poosje hebben we zoveel stroom mee en valt de wind goed in de zeilen, zodat de motor weer even uit kan. Dan komen we bij de beruchte, beroemde Alderny race. De snelheid loopt steeds harder op en ondanks dat we 1300 toeren draaien met de motor, gaat de boot met een dikke 11 knopen om de kaap.

We sturen de boot steeds wat verder in de stroming net onder Alderney, zodat we zeilend kunnen varen naar Guernsey. Uiteindelijk komen we bij de ingang van St Peterport. We roepen op op VHF 12 en mogen de haven aanlopen. Binnen nemen we op VHF80 contact op. Voor een plekje in de havenkom. De havenmeester vraagt onze diepgang en wist ons te helpen, na even wachten aan het wachtponton, aan een plek voor de nacht. Hij vertelde ons dat de haven daar goed is voor 2 mtr diepgang. Enkele uren later lijkt het drijven van de boot toch te zijn verdwenen en liggen we inmiddels weer met een waterlijn vrij die we al lange tijd niet gezien hadden. Een blik op de diepte meter verteld ons dat we in de prut staan met ongeveer 1,40 op de teller. Maar goed we zakken in de slik en er liggen geen stenen dus het kan geen kwaad. Zodra het water weer omhoog komt komen we als een dobbertje weer los.

We gaan even de boel verkennen en lopen samen alle forten af en klimmen de wegen op naar boven. We zien een heus basin voor kinderen om te leren zeilen in een optimist, waar de instructeurs in diepwaadbroeken gewoon in het water omheen lopen. Dit scheelt veel rescue boten, motoren en benzine.

We wandelen nog even naar het einde van de bunkers en zien een bord dat dagelijks om 1200 uur de tijd wordt beklonken met 2 kanon schoten. De eerste keer denken we dat ze het vergeten zijn maar dat is natuurlijk niet zo, het is een uurtje tijdsverschil in Uk.

We gaan de volgende dag weer op weg en lopen het eiland aan de zuidkant op en ontdekken een bijzonder zwembad. Er zijn basins gebouwd door plaatselijke bevolking. Waarbij de rand net boven gemiddeld water van eb en vloed is gebouwd. Hierdoor loopt het water bij halftij over de rand en wordt het zoute zwembad dagelijks ververst. Er is een mannen en een vrouwenbad gemaakt in de rotsen en voor de stoere zwemmers toch ook een stuk in open zee. Het is er nu in het weekend heel erg druk met ouders met kinderen, die op deze manier veilig kunnen zwemmen.

Ik voel me vandaag wat minder fit en geef aan even aan boord te willen eten en doe even een momentje de ogen dicht. Daarna voel ik me weer iets beter en beklimmen we de noordkust. Nog steeds omdat, we nog een geocache willen vinden. We komen in een prachtige tuin terecht die door een Christelijke organisatie is geschonken en ontmoeten een oud baasje die van het huis een tuintje mag onderhouden. Hij verteld leuke verhalen en is ooit van Engeland in 1971 naar Guernsey verhuisd en ook zijn hele familie is inmiddels al meerdere generaties woonachtig op dit mooie eiland. We lopen nog even door en vinden een leuke geocache met een prachtig uitzicht over de baai.

Inmiddels hebben we 20000 stappen gelopen en is mijn fitheid tot een dieptepunt gezakt. Ik besluit een test te doen voor corona en binnen enkele seconden is die helaas positief. Dus ik heb corona. We vullen op de reis app een formulier in en ik moet 5 dagen in huis blijven. Komt mooi uit want we wonen op de boot en boeken er nog 2 dagen in de haven bij en verzetten onze plannen en schuiven alles een paar dagen op. Eerst opknappen en dan zullen we zien. Ik heb lichte hoofdpijn, lichte rillingen, veel spierpijn en lichte verhoging. Ff afwachten dus en hopen dat Astrid het niet krijgt. We denken dat de duikboot de dader is en waarschuwen onze vrienden. Niemand is nog positief. En hopelijk blijft dat zo.

We verblijven nog een dag in Le Havre en gaan samen met Maarten en Thea de heuvel beklimmen. Na wat brood halen en andere boodschappen trekken we de wandelschoenen aan en klimmen de heuvel op. We komen langs een kerk die open staat en we gaan naar binnen en maken wat mooie foto’s. Daarna lopen we verder en komen langs oude gebouwen die allemaal worden gerenoveerd en eindigen boven op het klif. Hier staat een tentje met jongelui die op de fiets een reisje maken en het klif als uitzichtpunt gebruiken om te overnachten. Je moet niet slaapwandelen want hekken staan hier niet in Frankrijk. We gaan even bij een bunker zitten en genieten van de meeuwen die nu op oog hoogte gebruik maken van de thermiek en zwevend rondjes draaien. Na een heerlijk broodje van moeder The(res)a vervolgen we de weg de heuvel af op zoek naar de hangende tuinen. We komen bij een grote fortificatie en midden daarin een hele grote bloemen tuin. Veel voorkomende beroemde namen van bloemen en een heerlijke bak koffie gaan we weer de berg af. Na 20.000 stappen zakken we nog even lekker onderuit op de boot. We vullen de watertank controleren alles voor het zeilen. Het geen we steeds doen voor we weer los maken voor een volgende tocht

Zeilen betekent afhankelijk zijn van wind, weer, stroming en dus soms heeeel vroeg opstaan. In Le Havre hebben we de tocht voorbereid en moeten we rekening houden met een kaap, dit keer duidelijk te herkennen, Phare de Gatteville.

Bij deze punt zijn nog wat zaken belangrijk. Zijn we te vroeg dan zal het er heel hard tegen stromen. De wind staat west noordwest en zal er voor zorgen dat we daar moeten laveren. En daarna zal de stroming mee gaan staan maar de wind helaas lang tegen. We staan op om 0400 uur, ontbijten en gooien de lijnen los om 0500 uur. Na een contact met de Port control werden alle lichten van rood naar groen gezet en konden we de haven van La Havre verlaten. In grote golven en in het donker heeft Astrid op het voordek de zeilen gehesen.

En na wat gerommel door mijn voorbereiding om te reven, kon Astrid het zeil met 2 reven hijsen en konden we de koers pakken naar St Vaas la Hoque. Hoger konden we eerst niet varen. Maar al snel liepen we met de motor bij, hoog genoeg om de kaap ruim te kunnen ronden. We drinken de al klaar gezette koffie en genieten van een prachtige zonsopgang. ….En maken de winnende Breehorn foto 😀

We gooien nog even de hengel uit in de hoop ons diner te vangen en stoeien over het water op zoek naar onze eerste dolfijnen. Helaas tot nu toe alleen iets wat leek op de voor ons bekende bruinvissen. Na 7 uren zeilen bereiken we de kaap en zijn nog wat aan de vroege kant, zoals altijd bij ons. We varen nog wat heen en weer een besluiten een beetje tegenstroom voor lief te nemen en ontwijken de vele lobsterpotten van de vissers. We zeilen in een mooi windje in soms kolkende stroming die steeds harder mee gaat staan en daarmee halen we soms de 9 knopen om daarna weer overstag te gaan en weer wat te worden weggezet. Maar na vele uren heerlijk zeilen lijken we de kaap voorbij te komen en begint de wind zoals beloofd wat door te zetten. Met voldoende rif in de zeilen banen we ons een weg naar de haven van Cherbourg. Maarten zei nog, voorbij de kaap even om het hoekje de haven in. Dat stuk heeft toch nog flink wat uren in beslag genomen en was goed te zeilen. We blijven angstvallig weg bij kardinalen Noord en West omdat daarachter of wrakken schuilen of ondiepe rotspartijen. We moeten nog een aantal klappen maken uit de kust en motorsailen het laatste stuk de havenmond in. Een mega fortcomplex in het water met daarachter de eerste havenkom. Dit biedt meteen bescherming tegen wind en stroom. We volgen de koers naar de 2e haven ingang en komen in een kom waar marine schepen en ferries aankomen en afmeren. Daar strijken we de zeilen en varen de 3e havenkom in van de jachthaven van Cherbourg. We maken vast om 1910 uur en zijn tevreden over de tocht. Weer een mooie ervaring rijker. We zoeken elkaar even op en wisselen de belevenissen uit met onze zeil vrienden. Jos en Loes zijn ‘smorgens ook vetrokken uit Deauville en kwamen exact gekijk met ons binnen. Jos lag wat ver weg van ons aan een andere steiger en wilde graag wat dichterbij liggen maar de motor startte ineens niet meer. Na wat speurwerk konden we het euvel achterhalen en bleek een kabel connector de boosdoener. We spreken af om de volgende avond samen te dineren, met de kookkunsten van Loes.

Vandaag bezoeken we een paraplumuseum. Een pluutje kost hier 1750 euro dus we kijken alleen even rond en besluiten geen Pinta logo in een paraplu te laten verwerken. Hier worden met tientallen borduurmachines hele bijzondere paraplu’s geproduceerd.

We eten een chocoladebroodje bij een vijver en gaan op bezoek bij een groot museum, la cite de la mer. Hier is een grote atoomonderzeėer opgesteld die te bezichtigen is. Bijzonder omdat deze is ontmanteld en dus voor publiek open staat. We lopen met een Nederlands sprekende voice recorder door de imposante onderzeeer en bedenken dat dit wel heel krap is met zoveel mensen in een kleine ruimte. Dit is de eerste duikboot waar iedereen een eigen bed heeft. We volgen de route en ik probeer nog even hoe het voelt om deze grote boot te besturen.

Vanaf dit complex is ooit de Titanic vertrokken, voordat deze op een ijsberg liep. Dit maakt deel uit van het museum. We lopen door de grote wachtruimte waar alle gelukzoekers ooit zijn ingestapt. De kaartverkoop en bagageband zijn nog in tact en in schril contrast met de nieuwe ferry die nu aan dezelfde steiger vertrekt. We lopen langs alle verhalen en zien de gebruikte apparatuur uit die tijd en verbazen ons over de coördinaten waar de Titanic is gezonken tussen New york en Bermuda in. Door de vele faxen van de passagiers is de fax met voorspellingen van ijsbergen op de verkeerde stapel gekomen en heeft de kapitein belangrijke berichten gemist.

We lopen nu door naar voor ons het mooiste museum het zee aquarium. Hier wordt met beeld en geluid het ontstaan van de aarde en oceanen tot het heden uitgebeeld. Met werkelijk schitterende 3 dimensionale beelden en geluiden van dolfijnen, orka’s en walvissen wanen wij ons al een beetje op de oceaan. Astrid is niet weg te krijgen bij verliefde zeepaardjes en we genieten dus echt van dit laatste museum. Een echte aanrader.

We liggen inmiddels een paar dagen in Dieppe en vermaken ons goed. We bezoeken het kasteeltje met mooi uitzicht. Ook lopen we naar de kerk links boven naast de ingang op de klif en winkelen eten en drinken gezellig met Maarten en Thea van Nostress.

Inmiddels hebben we bijna alles wel bekeken en maken we plannen om verder naar het zuiden af te zakken. De wind zit in Zuidwest maar…. draait later westelijk zeggen ze en dat hopen we dan maar…… We rekenen uit dat het ochtendgloren 0530 uur een mooie tijd zou zijn, maar besluiten toch om 0700 uur te vertrekken. Het plan is om naar Le Havre te varen. We weten dat we een kaap om moeten maar als de wind west wordt is dat geen probleem. We varen uit en de wind staat goed. We zeilen met gereefde zeilen de haven uit zetten koers langs de kust. De golven vallen mee de deining ook en de wind is nog rond de 12 knopen. We schieten lekker op. Toch blijkt na een uurtje de deining op te bouwen, waar je heerlijk over heen kunt varen, maar ook de golven worden groter. Er zet steeds iets meer wind door en af en toe geeft de windmeter de 18 knopen aan. De golven bouwen op tot ongeveer 1,5 meter en de wind tikt later af en toe de 22 knopen aan en de stroom begint tegen te staan. Ook het draaien van de wind naar West blijft nog even uit. De snelheid over de grond zakt onder de 3 knopen en dan rekenen we uit dat met wind tegen, deining tegen en stroom tegen, dat het nog ruim 14 uur gaat duren om de plaats van bestemming te bereiken. Dit betekent in donker binnenlopen, en hier vinden we iets van, bij onbekende nieuwe havens die varen we liever in bij daglicht. We besluiten dan om te keren en terug te zeilen naar Dieppe. Achteraf een goed besluit gebleken. Dus dat doen we, we zijn in 1,5 uur terug in Dieppe en nemen gezellig een biertje. Samen met Nostress maken we een nieuw plan. We gaan de volgende ochtend om 0600 uur weg en het tij is een uur later hoog, daarmee winnen we ruim 2 uur aan stroming mee. We merken meteen dat we nu wel 7 tot 8 knopen over de grond vorderen. De wind is westelijk en we zijn nu wel in 1,5 uur op dezelfde plaats als de dag ervoor, veel dichter bij de kust. We schieten goed op en kunnen zeilen tot bijna bij de kaap. Daar starten we even de motor bij om ons in een uurtje de bocht om te duwen, zodat we daarna met ruime wind door kunnen zeilen naar Le Havre. Aan het einde zakt de wind eruit en worden we verrast door 3 bruinvissen.

Helaas het vangen van vis met de hengel is tot nu toe nog niet gelukt. We komen aan bij Le Havre en sturen dicht langs de kust om het net iets diepere deel te volgen en we beperken daarmee een stuk omvaren door niet de vaargeul aan te houden.

Met minimaal 6 meter onder de kiel lopen we aan op de havenkom. Alle 3 lichten staan op rood dus we stoppen de boot af en wachten tot we groen licht krijgen. De rest van alle zeilboten heeft maling aan zeeschepen en rode lichten en varen gewoon door naar binnen. Wij houden ons netjes aan de regels en worden door de port control netjes benoemd. Een groot zeeschip verlaat de haven en we kunnen naar binnen. We maken vast in de grote haven en betalen alvast voor 2 nachtjes. Wij hadden eerder al besproken we willen iets zien, dus blijven we zeker nog een nachtje extra. Zo zie je dat besluiten terug te keren en opnieuw proberen loont.

Na een paar dagen Boulogne Sur Mer verkennen en een studie naar weer en wind besluiten we de reis te vervolgen. We zoeken eerst een stroomatlas, die we gekopieerd hebben van de Nostress, een goed gedetailleerde atlas van dit gebied. Uiteraard hebben we de Reeds met stroom atlas, the cruising almanak, overtocht naar Normandie en de Imray Chanel pilot. Daarnaast nog de Imray c12 passage chart english Chanel en nog een oude NV Atlas France kaart FR1 uit 2016 (toen hadden we ook deze plannen met de Feeling 920). Dan hebben we de up to date navionics als plotterkaart van thuis tot de Azoren. En gebruiken we windguru.cz,windfinder en windy. En Qtvlm als routeplanner. O ja en we halen gribfiles binnen via internet of SSB.

Tot zover even de bronnen. Je komt er al snel achter dat je keuzes moet maken in bronnen. En dat UTC tijd essentieel is. Alles verwijst naar UTC omdat dat nou eenmaal wereldwijd dezelfde tijd is. We zien in windguru.cz in de middag een voorspelling in de buurt van Dieppe van 16 kts wind met vlagen 21 tot 23. In windy is dat ook te zien en geeft ook aan dat de wind wat zal draaien van ZW naar West. Dat maakt ons blij anders wordt hoog aan de wind zeilen uiteindelijk laveren , maar als de wind draait kunnen we met de bocht meedraaien naar Dieppe en hoog aan de wind blijven zeilen. Windkracht 6 bft (21 knopen) is normaal niet echt handig maar we willen naar Dieppe. De kaarten laten zien dat er onderweg wat visgebieden zijn en dicht onder de wal een diepte llws van 4 a 5 mtr. Met hoge golven onder de kust zou dat minder prettig kunnen zijn, maar we willen naar Dieppe. Als de wind draait naar West, dat is de voorspelling, zullen de golven toenemen van 75 cm naar meer dan 1,5 mtr, maar we willen naar Dieppe. Draaien begint pas later op de dag en golven ontstaan pas als er eerst meer wind is. We ontdekken dat als de wind toeneemt de golven ook snel toenemen. Niet die kleintjes op de deining van de wind maar ook de deining zelf. O ja dit dus vrij stromend groot water en nog geen oceaan. We slaan de pilot en de Reeds erop na, wat de VHF radio kanalen onderweg zijn, wat zijn de kanalen port control om de haven binnen te lopen en wat is de vhf van de havenmeester voor een plekje in de haven. En dan niet onbelangrijk wat als het tegen zit, waar kunnen we onderweg nog naar binnen. Welke havens komen we nog tegen en kunnen we eerder stoppen?. In dit geval nergens zomaar, met een diepgang van de boot van 2 meter. Of hoe kunnen we verder varen de nacht door naar een volgende haven. (Onbekende havens bij donker binnenlopen is niet onze voorkeur en proberen we te vermijden) dus kijken we nog even naar zon onder en zon opkomst tijden. Maar willen naar Dieppe. We spreken nog even met de Nostress crew en verlengen de tijd naar 2 uur eerder vertrek. Dat levert gegarandeerd voor donker binnen. ‘Smorgens doen we nog even een bakkie en dat is altijd gezellig dus gaan we 1000 uur lokale tijd los uit de haven. De stroming tegen zoals gedacht, de wind ook niet zoals gewenst. Maar we wisten het, dus motor erbij aan grootzeil vol gehesen en zo proberen we met highaspectfok en kotterfok te zeilen. Maar al snel neemt de wind wat toe en kunnen we de kotterfok weg draaien en beginnen we met reven van de highaspect fok. O ja en ook het grootzeil krijgt zijn eerste rif. We kunnen weer hoogte lopen en de snelheid loopt op maar de stroom blijft fors tegen en de motor hebben we best wel lang bijstaan om geplande tijden te halen. De wind neemt zoals gepland steeds meer toe en draait heel langzaam mee van ZW naar W en dat zorgt ervoor dat we de hele route kunnen bezeilen. We zeilen strak langs het visserij gebied om netten en lobsterpotten te vermijden en drijven de hoogte nog wat op om straks niet overstag te moeten voor de haven. Het lukt, de golven worden hoger en daarmee krijgen we een aantal keren een volle golf over het flushdek, maar ook over de buiskap. Met op tijd bukken houden we ons zelf droog. Astrid stuur een poos om ook bij veel wind vertrouwen te krijgen in haar zelf en de boot en stuurt de boot keurig door de golven. ‘Savonds bekend ze” ik heb er een goed gevoel over, de boot kan veel hebben en ik ook, het gaat goed”. We komen voor de haven en stuiven bijna halve wind op de havenkom af en onze studie van de boeken en pilots leert ons, blijf dicht bij de groene kant maar met inmiddels meer dan 2 meter water verhoging door het getij, maak ik me alleen druk over droog vallende delen . Onze diepgang van 2 meter is de er dan reeds bij. We varen de haven binnen en zoeken een plek naast de Nostress. Astrid doet een culinair hoogstandje en zet om 21.15 uur een maaltijd voor. Na een kop koffie kiezen we ons bedje en vallen na hevig schommelen door uitgaande vissers diep in slaap.

Het is gebeurd, iedereen die voor langere tijd weg gaat heeft het erover. Lang nodig om te onthaasten.

We vertrokken 10 uur uit Dunekerque en hadden de wind de hele weg in de rug. De windpilot stuurautomaat aangezet en dat gaf rust aan boord. Met een eind 4 tot 5 met vlagen 6 bft vlogen we al snel over het water en overwonnen we de tegenstroom die we de eerste 2 uur hadden ingecalculeerd. We vlogen met hoge snelheid om de Cap Gris Nez en hebben met een gecontroleerde gijp de snelheid erin weten te houden. In 7 uren waren we bij de ingang van de haven mond. Een vreemde ingang met een groot stenen object die je echt bakboord moest houden. Advies, de groene lijn volgen ook tot binnen, is niet voor niets. Studie op de kaart leert dat bij laag water er zelfs stukken droog vallen in de havenkom. Al snel kunnen we vast maken en liggen we heel even snel te genieten van een drankje. Al snel wordt besloten het stadje te verkennen en dus doen we 2 geocaches in de oude binnenstad in een fort. En met nog wat rondlopen gaan we weer snel terug naar de boot. We moeten namelijk ff snel eten ( zoete aardappelen) en nog belangrijker snel de kaart voorbereiden voor de volgende dag. We onderzoeken de overtocht naar Eastborne, afzakken naar Dieppe en hebben een schuin oog op Fecamp. Dan nog onderzoek naar weer en wind. En dan wordt het laat in de avond. Eigenlijk zijn we moe. Maar we zouden toch vaart maken en stilliggen schiet niet op. We gaan zonder goed plan slapen en besluiten morgen ochtend nog even snel het weer te bekijken maar eigenlijk is er geen wind en is 10 uur motoren a 2 liter/ uur een domme optie.

Hier begint ons moment onthaasten. Hoe dan, plan is Azoren. Thuis genoeg zaken om ons druk over te maken. Familie, nieuwe huis en dan wil het weer ook niet meewerken. Onweer, regen voorspellingen. Of gebruiken we te veel bronnen? Internet, boeken, kaarten , pilots en adviezen pfffff.

We zitten te eten en weten eigelijk niet of we haast hebben. We zijn vrij. Geen vakantie, maar vrij. We mogen alles en hoeven niks. Wat vreemd om niet door te jagen. Op dit punt voeren we het gesprek. Varen we voor het varen dan moeten we niet meer aanleggen, maar alleen doorvaren en hooguit voor foerageren even naar de wal. Of varen we om nieuwe plekken te ontdekken en herinneringen te maken en dus tijd te besteden aan de plaatsjes waar we aankomen. We komen tot dezelfde conclusie we willen dat doen en hebben geen verplichtingen. Niet naar anderen en niet naar onszelf. We kunnen doen waar we zin in hebben. En besluiten ’s avonds te kjken naar het weer en een planning. En vooral de dag zelf te besteden aan wat voor leuks er is te beleven waar we zijn. We eten rustig ons ontbijtje met gekookt eitje en bezoeken de lokale vissers aan de kade en kopen 2 grote moten zalm en een portie van 3 verschillende garnalen. Dit geeft rust en nadat we de zalm in de koeling hebben gelegd doen we een grote wandeling naar de camperplek op de berg waar we 10 jaar geleden onze vakantie begonnen met onze camper Frankrijk , Spanje en Portugal (5500 km in 5 weken) onthaasten ??

We zijn verrast hoe we er samen achter komen dat we eigenlijk nog niet zo onthaast waren. We zijn pas 7 dagen onderweg hoezo haast. Voor wie dan. Vandaag de dag weer afgesloten met een gezellig borreltje bij de Nostress. Het blijft gezellig en vooral leuk. We genieten ervan en koesteren een mooie zeildag. Maar vooral ook het maken van mooie herinneringen in de haventjes maken deel uit van ons plan.

RUST KAN JE REDDEN.

We lagen al paar dagen in de Mercator haven van Oostende. Een mooie plek om lekker uit te rusten. Dat hebben we ook gedaan lekker slenteren over de boulevard. Met de voeten door het zand en water. En lekker luieren op de boot. Toch af en toe wat reuring. Zo is plots een 87 jaar oude man met aangemonsterde bemanning bezig om tegen de wind in de 40 foot boot te draaien om vervolgens de sluis door te komen en naar nieuwpoort te vertrekken. Deze boot was al enige jaren niet gebruikt. Er kwamen dikke zwarte rookpluimen uit de motor en de boegschroef zat vol met plantjes. Na het raken van enige boten heeft 1 van de opstappers het roer overgenomen en de boot terug in de box geparkeerd. Beide opstappers lieten het voor gezien en de oude baas alleen achtergelaten. De sluiswachter had overigens ook al gezorgd dat hij niet solo het sop kon kiezen. De laatse avond stonden ineens Maarten en Thea van Nostress voor de boot. En dat was gezellig bijkletsen en wat eten en drinken. Nasi maken voor 4 dat kan Astrid als de beste en werd ook zeker gewaardeerd. Na een gezellige avond werd besloten om de volgende morgen te vertrekken naar Duinkerke. We werden nog even uitgezwaaid door Maarten en Thea. En toen kozen we het ruime sop. Een apart stukje vaarwater met vele banken waar tussen door genavigeerd moest worden. Leuke tocht. De hele weg gevist en uiteraard niets gevangen.

En dan ineens in Duinkerke, Noknok mogen wij u even spreken. 6 man en vrouw Franse douane. Kunnen wij u even spreken. Natuurijk en het verhaal begon, wat een mooie boot. Maar dat zullen ze wel tegen iederëen zeggen. Maar goed na enkele vragen over plannen verdwenen ze naar hun eigen dikke rib met 100 pk

Wij gingen verder aan onze volgende dag planning en ineens had de douane bedacht toch aan boord te willen komen. Oke ik nog in mijn onschuld, ik neem aan niet met meer dan 2 man aan boord hoop ik. Dat werden er dus 3. En toen begon het. Veel vragen. Wie bent u wat gaat u heen. Waar komt u vandaan enz enz. En toen eenmaal aan boord werden alle papieren gevraagd. Paspoorten., zeebrief, belasting bewijs, verzekering, zend machtigingen. Enz enz. Maar gelukkig was alles op orde. Nog even een vraag over het adres op de zeebrief en onze woonplaats op de boot met briefadres bij onze dochter. Maar dat leverde verder geen moeilijkheden op. We hebben hier de tank weer vol gegooid 75 liter diesel verstookt sinds lelystad. En 2,30 per liter afgerekend. Daarna puzzelen voor de vervolg bestemming. Lastig omdat het toch een druk kanaal blijft en Dover nog even tot augustus dicht blijft voor jachten wegens verbouwing.

Op de haven begon het afscheid nemen en moesten we Klaas en Truus van de Eternity helaas op afstand houden door hun corona. Maar gelukkig zijn ze daar alweer van verlost. Fieke en Ronald kwamen nog een laatste borrel halen en heel gezellig zijn we het bed in gedoken om zoals beloofd 1000 uur op 15 juni los te gooien. Gelukt en de reis kon na uitzwaaien beginnen. Zeilend over het markermeer. Sluis bij houtrib stond al open en bij Durgerdam werden we ook dat maar open brug en sluis onthaald. Na wat moteren op Noordzeekanaal en brugopening bij Schiethavenbrug vast gemaakt bij Dekker Watersport. Onze vrienden van vroeger en noch steeds een fijn adres om goed voorbereid op reis te kunnen. We kunnen achter de winkel vastmaken en zo de winkel in een uit om alles compleet te maken. Nog een in reach mini 2 gekocht voor nood, nood, nood zodat we met alle familie altijd in contact kunnen blijven. Los laten is leuk maar contant houden leuker. Na nog wat visite van onze zeilvrienden Dick en Jolanda en natuurlijk moeders die op steenworp afstand woont. Kan ook broer en schoonzus lex en joke nog even gedag zeggen. Nu naar bed voor wat slaap uurtjes maken.

Op 15 juni klokslag 1000 uur gooien we los. We hebben een slogan aan boord. ” je kan alleen nieuwe oceanen ontdekken als je de moed hebt om weg te varen”. Die hadden we. We hadden ook 1001 redenen om nog even niet weg te varen. Helaas was het ons niet gelukt te tekenen voor ons nieuwe huis bij de notaris. Helaas had een bewoner op de allerlaatste dag van 6 weken bezwaar. En was er dus geen onherroepelijke vergunning en dus hebben we de notaris nu ons volmacht verleend. Want wij zouden 15 juni vertrekken. Onze nieuwe huisarts in Lelystad heeft ons goed geholpen en ons voorzien van een complete boord apotheek, die we het liefst over 4 maanden ongebruikt inleveren. De bezoekjes bij schoonouders, ouders, kinderen en kleinzoon blijven natuurlijk het zwaarst. Gelukkig hebben we er uitbreid aandacht aan kunnen geven en konden we de dag voor vertrek echt zeggen we zijn er klaar voor. Na nog een laatste foto ronde over de bouw ook dit kunnen over dragen aan nieuwe medebewoners. Zodat we ook op afstand kunnen zien hoe de vorderingen zijn. Het lijkt inmiddels al wel een Duits strand met de eerste gaten voor funderingen voor fase 2.

Op de 16e vroeg uit de veren en om 0800 uur gooien we los. We groeten de winkel van Dekker Watersport. (Komen vast weer snel een keer langs) en varen de brug door het kanaal op naar Ijmuiden. Het is al aardig druk en er is veel scheepvaart die draaien en voorbij stuiven. Er varen complete kraan machines en na een paar uur bereiken we de sluis van ijmuiden. Het lijkt wel of ze ons reisschema kennen. Ook deze sluis gaat snel open en we kiezen het ruime sop. Zeilen omhoog en de windvaan stuurautomaat op scherp. Al snel paseren we Zandvoort, Scheveningen en de Maasvlakte. Hier moeten we een paar keer wijken voor grote schepen. We varen inmiddels op de motor want de wind is gaan liggen. We worden verschillende keren opgeroepen met mededeling even achterlangs. Inmiddels hebben we bekeken als we zo door varen dat we voor middernacht in Zeebrugge zouden moeten kunnen zijn. En inderdaad we zijn precies voor donker de laatse ondieptes bij Zeeland voorbij en krijgen te maken met de drukke route van Westerschelde en na er enkele uitwijk manoeuvres maar nu in het donker bereiken we de ondiepte vlakte van Raan. Na wat zoekwerk zijn we van mening dat het vogel gebied 2000 is een dat er best een korte route dwars over is zodat we voor de haven van Zeebrugge uit komen. We worden al snel aangesproken op onze plannen en leggen uit dat we graag de jachthaven in willen achterin Zeebrugge. Met nog een aantal grote schepen schuiven we in het donker naar binnen in een grote lichten zee. Groot contrast en moeilijk zoeken. Volgende keer toch maar 2 uurtjes verder naar Oostende? Maar goed we komen goed binnen een turen continu op onze AIS en radar en belanden keurig in de jachthaven. Dat worden we door Jos weer gesignaleerd en begroet. Welkom terug. Typisch België altijd vriendelijk.

Na een heerlijke nachtrust worden we getrakteerd op een zeehond in de haven naast de boot. En we maken ons klaar voor de tocht naar Oostende. Met wat verandering van weer op komst lijkt ons dat een gezellige plek om paar dagen beter weer af te wachten. We doen gezamelijk de boeken en kaarten bestuderen en komen tot de raadsel achtig conclusie 1430 losmaken. Zoals altijd hebben we geen geduld en komen we buiten de haven er al snel achter dat we niet alleen tegen wind ( dat wisten we) maar ook tegen tij varen( dat hadden we niet zo goed bekeken) maar goed we zijn weer scherp. Ipv 2 uur doe je er dan 4 uur over een verstook je iets meer diesel maar we kwamen netjes op tijd in Oostende aan. Na een oproep op vhf 14 naar de sluis hebben we gevraagd voor een mooi plekje voor paar nachten in de Mercator haven. We kregen een keurige plek en ook hier had de sluis wachter de sluis al voor ons klaar staan. We komen voor door en met kaartje, pasje en boxnummer konden we blij vastmaken. De sluiswachter alias havenmeester kwam nog even informeren of alles naar tevredenheid was en of alles gelukt was met water en stroom. Top die Belgische vriendelijkheid. Nu lekker luieren, wat eten en niet te laat het bed in. Het is inmiddels behoorlijk warm maar met 2 ventilatoren weten we het toch lekker vol te houden.