Verder ZUID 2025

Het schiet op, de laatste werkzaamheden bij defensie. Een geminimaliseerd eindfeest maar 22-2-2022 nemen we toch echt afscheid. Ook het huis in Ede is al hol en leeg. Nog paar dagen dan leveren we het op en is de overdracht op 1 maart. De komende tijd zullen we wonen op de boot en kunnen we de bouw van dichtbij meemaken. En dan gaan we lekker genieten van de rust. Prepensioen (UGM). En vooral genieten van de boot en lekker zeilen.

De verkoop van ons huis in Ede is bijzonder snel verlopen. Binnen 11 dagen was de woning verkocht en zijn we begonnen aan het leeg ruimen. Velen zullen dat herkennen. Maar 30 jaar met de Kids in dit huis heeft veel herinneringen. Dus stapel bewaren, tijdelijk nog even bewaren, klaar zetten voor opslaan en wat gaat mee naar de boot. Maar vooral wat gaat in de verkoop en naar restore. Na meerdere aanhangers afvoeren komt een einde in zicht. We zullen op 1 maart de woning overdragen en gaan dan wonen op de boot. We hadden juist alle spullen van de boot naar huis gebracht naar die gaan gewoon weer snel terug. We hebben er zin in, zeker om in de haven op 5 minuten afstand ons toekomstige huis te zien bouwen. En uiteraard gaan we in januari de overlevingskansen cursus doen en plakken we op een corona prof reis voor meerdere maanden. Zou kunnen maar het Noorden of zuiden maar beide is goed en zeker omdat het nu zonder eind datum kan.

Het is al weer even geleden. Maar is dan ook heel veel gebeurd. Zo zijn we na onze Oostzee reis heel blij dat we ondanks Corona een mooie reis hebben kunnen maken. En dat we veel punten op onze bucketlist hebben kunnen afstrepen. De Duitse bocht hebben wij 3 keer eerder geprobeerd in korte vakanties, maar nu echt uitgevoerd. Met een mooi gezelschap een leuke reis met mooie hoogtepunten. Bijna Polen, Oost- Duitsland, Denemarken, Zweden en met klap op de vuurpijl Helgoland. Daarna al snel in de waan van de dag en weer terug in een avond lockdown. Maar in de afgelopen tijd besteed aan de opname van mijn vader in een verzorgingstehuis. Mijn moeder verhuist naar een beganegrond flat en ons ouderlijkhuis terug overgedragen aan de woningbouw. Ik kan zeggen 45 jaar in een woning geeft wat werk, maar is gelukt. En toen ineens komt Astrid met een top idee, een nieuwbouw huis kopen naast de haven in Lelystad houtrib. Dat lijkt een onbegonnen kans maar is gelukt. We kopen de woning en zijn begonnen aan het verkoop klaar maken van onze huidige woning in Ede. We besluiten op de boot te gaan wonen en gaan voortvarend te werk. De boot ligt in het water om bewoond te worden en ons huis in Ede wordt ontdaan van 30 jaar met ons gezin wonen. De jongste dochter is hier geboren dus we komen vanaf de zolder veel tegen. De historie van het opgroeien van onze beide dochters. En daarna de vleugels uitspreiden en beide gebuik onder eigen dak. Nu zijn we er bijna klaar voor de verkoop en worden de foto’s op 3 december gemaakt en gaan we wederom een spannende tijd in. Daarnaast is het nog een 30 werkdagen en dan ga ik met functioneel leeftijd ontslag (FLO). Ook daar hebben we zin in. Astrid stopt zelfs al wat eerder. We gaan in het nieuwe jaar volop genieten van elkaar, de nieuwe ontwikkelingen. Met de huidige Corona is dit alles een mooie kans om voor we gaan reizen alvast ons nieuwe honk klaar te hebben en dus zullen we voor 2022 kijken of we ons gaan richten op rondje Azoren of nogmaals een uitgebreider rondje Oostzee. Want ook dat waren we nog lang niet uitgekeken. Veel te beleven maar hebben er zin in.

We zijn gesplitst als groep. Twee schepen hebben besloten bij lauwersmeer de staande mastroute te doen en varen later vandaag weg vanuit Cuxhaven. Wij hebben 2 mogelijkheden, met Rinze mee in 2 etappes via Borkum, vertrek 06.45 uur of met Roland mee vertrek 14.00 uur in een tocht van 28 uur in 1 keer naar Vlieland. Om nogmaals te trainen kiezen we voor de lange tocht inclusief nachtzeilen. Om 06.00 uur worden we gewekt door de buitenste boot die over ons voordek loopt om dan te verdwijnen. Om 07.00 uur worden we gewekt door onze wekker, om Rinze en Regina van de Vision Quest uit te zwaaien. Om 09.00 uur moeten we losgooien, omdat de binnenste boot, de Noor, wil vertrekken en om 10.00 uur besluit Roland met de Swaene dat hij toch nog tanken moet, omdat de meters wel erg laag staan. Wij besluiten om 10.00 uur los te gooien, want wakker waren we al een tijdje, dus voorslapen kwam er toch niet van. We spreken af met de Swaene dat we op zee zullen wachten. Eerst zoeken we nog uit wat de snelste weg naar de Jade zal zijn en via welke route we de snel(vaar)wegen zullen oversteken. We besluiten eerst naar de kust, de Duitse wadden te volgen en daar via de wachtplaats Jade ons tussen de ankerende vrachtschepen door te wurmen.

Het is druk op de AIS en we kunnen handig de schepen aanklikken (onderscheppen) en zien of we er voor of achterlangs zullen lopen. Door af en toe wat te versnellen of vertragen of de koers wat maar bak -of stuurboord te wijzigen komen we veilig bij de Jade rivier aan. Hier kunnen we mooi zeilen en begint een wedstrijdje met de swaene. De wind is rustig en we lopen mooi hoog. Tijdens het zeilen heb ik de hengel uitgegooid om een zeebaars te kunnen vangen. Helaas is dit ons niet gelukt. Al snel valt de wind weg. We wisten dat dit zou gebeuren en startten de motor. Met een 5 à 6 knopen varen we boven de Duitse wadden richting Nederland. Inmiddels begint het wat dampig te worden en zakt de zon steeds verder, als de avond valt zien we een prachtige zonsondergang en verschijnt er een halve sikkel maan, ofwel het eerste kwartier. Dat komt overheen met een bijna springtij hierdoor krijgen we harde stroom mee maar ook harde stroom tegen, en op de motor varen we dus gestaag door.

Het wordt uiteindelijk pikdonker en er staan aan de hemel gigantisch veel sterren. Voor de avond is voorspeld dat er veel vallende sterren zullen zijn. Die zien we dan ook geregeld als ze als regen naar beneden schieten. Om ons heen lijken alle Nederlanders naar huis te willen en in de nacht loopt het boven de Duitse wadden vol met vissers. De één zonder AIS en de ander zelfs zonder verlichting. Het wordt nu dus opletten. Staren op een plotter en waterkaart en alleen AIS is goed, maar ook een risico. We nemen steeds de buitenste verlichte boeien en kiezen om daar dicht langs te varen, waardoor we de onverlichte boeien zullen missen. Zonder onze Radar is dit wel weer een dingetje. We weten ons goed te redden en spreken vissers aan over hun plannen via de marifoon hoe we elkaar zullen passeren. Steeds naast, voor of achter ons de Swaene. In de nacht neemt de wind toe en besluiten we na ons 3 uurs schema en 2 uurs wacht schema in de nacht de zeilen te hijsen. Astrid koppelt zich vast aan de life lijn en gaat naar voren. In het pikkedonker hijst ze het grootzeil en voelen we de wind . De boot begint te lopen en al snel moeten we zelfs alweer wat reven. Naast het slaapgebrek is zeilen hijsen, strijken en reven een goede training in de nacht. Als het eerste ochtend gloren begint kunnen we wat meer zeil zetten en zien we beter welke koers we aanhouden. Totdat het licht wordt zeilen we door en trakteren we ons zelf op een ontbijt en een lekker kopje koffie. Al zeilend en onder helling met rode verlichting in de boot (rood, om te voorkomen dat je verblind wordt en als je buiten komt snel aan het donker kan wennen. We varen in de zonsopgang met behoorlijke wind en schieten lekker op. Inmiddels luisterend naar alle blok kanalen en nood frequenties op de marifoon. Zo horen we dat vissers meerdere malen contac7t zoeken met Rinze en gaat Ron ( het schip wat met pech niet met ons heeft kunnen meevaren) wederom nu de SAR oproepen om weg gesleept te worden van de Elbe.

Later blijkt dat hij een tapijt in zijn schroef heeft, waardoor zijn motor weer onklaar blijkt te zijn. We varen inmiddels bij de Nederlandse wadden en halen het Duitse gast vlaggetje weer naar beneden. Nu komen we steeds meer Nederlandse zeilschepen tegen die allemaal een aantal dagen en weken hebben rond gezeild in Duitsland en Denemarken. Inmiddels begint de stroom die eerst lekker mee stond nu steeds meer tegen te staan en moeten we behoorlijk zeil zetten om de stroming eruit te zeilen. Als we uiteindelijk bij 3/4 van Terschellling komen hebben we al zo’n 2,5 tot 3 knoop stroming tegen een dan blijkt de nog zo’n korte afstand maar toch nog enkele uren zeilen te duren. Na een paar uren tegen de golven, wind en stroming op te hebben gebokst zetten we de motor bij en gaan we steeds meer gas geven om zo wat eerder op het eiland van de rust te kunnen gaan genieten. De haven van Vlieland staat op dubbel rood en op internet op volledig vol, gelukkig na een telefoontje met de havenmeester blijken er toch nog wel wat plekken te zijn.

We boksen ons door het stortemelk heen en varen de haven van Vlieland binnen. En hebben dan 25 uur de boot gestuurd in een wachtschema van 3 uren overdag en om de 2 uren in de nacht. Weer aan de kant zijn we eigenlijk meteen al weer wat bijgekomen en wachten op onze vrienden die na elkaar ook vlieland binnenlopen. We besluiten samen te eten en iedereen maakt wat voor een diner.

Gezamelijk eten we met 7 aan boord van de Pinta en maken er een gezellige avond van. Nu voelt het langzaam als vakantie, we maken plannen voor de volgende ochtend. Samen met het Swaene team fietsten naar Het posthuis om daar lekkere koffie met appeltaart te eten. We staan bijtijds op en hebben een gezellige dag. Bij het posthuis kunnen we stepjes aan de stroom hangen en gaan we door de kroonpolder lopen het hoofddoel is het zien van de eidereend. Roland heeft deze nog nooit in het echt gezien en wil deze dan ook graag spotten en aan zijn bucketlist toevoegen. Nog geen 5 meter het pad op staat hij oog in oog met volgens hem een gans maar dat is toch echt de eidereend.

Daarbij is het doel behaald, toch lopen we nog enkele uren door het kwelder landschap na bezoek aan de kazernepoort en de Vliehors steppen we gauw terug omdat we bij laag water hebben besloten mosselen te zoeken. Het hele team (Helgolandzeilers) verzamelde zich in waddenmosselenpluktenue.

We plukken 3 emmers vol en zijn daarna nog zeker 2 uur zoet met schoon poetsen en afkrabben van de mosselen. We verzamelen ons op de Pinta en eten hier vele pannen gekookte mosselen weg. Er worden sterke verhalen verteld en veel gelachen, laat in de avond gaat iedereen weer naar de eigen boot om lekker te slapen. Nu is de Oostzee 2021 tocht echt ten einde en gaan we uitrusten en nog genieten van het mooie Vlieland.

Vandaag naar Helgoland, staat al jaren op onze bucketlist. We vertrekken zoals altijd weer vroeg. (05.30 uur). We varen van de kant af en hijsen in de haven meteen de zeilen. We kiezen het hoofd vaarwater over de Elbe en steken eerst over naar sb zijde. Het is alweer druk met grote container schepen, dus dat is goed opletten geblazen. Al snel krijgen we de vrije wind en begint de boot weer vooruit te sleuren. Stroom mee en hoog aan de wind, we vliegen naar buiten. We krijgen nog een oproep van Roland of wij hoofd vaarwater aanhouden of dat we een zijtak noordelijker gaan kiezen. Die vraag komt gelukkig net te laat en we kunnen het hoofdvaarwater goed bezeilen, hoog aan de wind. Nu begint de wedstrijd met de Swaene.

Hoe verder we de Elbe afvaren, hoe hoger de golven en hoe meer vrije wind, des te beter kunnen we gang houden. 3 rif in het grootzeil, kotterfok en puntje van de highaspect lopen we ruim 6 tot 7 knopen. Af en toe een mega golf die zich stort op ons flushdek en vervolgens netjes naar achteren spoelt. Een studie op de kaart geeft ons beeld hoe we Helgoland moeten aanlopen. Helgoland ligt bij aankomst recht onder een regenboog een fantastisch ontvangst.

O ja en we zijn eerder dan de Swaene op bestemming( we hebben weer gewonnen). We laten het grootzeil tot in de grote havenkom staan om geen speelbal van de golven te worden. In de kleine haven is het al flink druk en maken we vast aan de Malu ( een vertrekker uit Strande, die we al ontmoet hebben voor de sluis van Holtenau). De Noor die als eerste schip aan de kant ligt schrikt als hij terug komt bij zijn boot. Inmiddels zijn er 4 naast hem komen liggen, zo liggen wij dus allemaal weer gezellig bij elkaar. We gaan het eiland verkennen en zien al snel waarom dit een populaire bestemming is (tax-free), levensmiddelen winkel is hier een slijterij. De diesel kost hier de helft van de prijs. De gemiddelde leeftijd ligt hier is ver boven de 70 en er worden allerlei rustoord accomodaties gebouwd. Ook de toeristen kunnen hun hart ophalen. Je kunt vanaf Cux haven een dagje Helgoland boeken om even snel zaken als drank taxfree te kopen. Wij gaan aan wal en lopen de rode berg op, opzoek naar de Jan van Genten. Al snel kun je op de lucht afgaan en ruik je de ammoniak geur en hoor je een bijzonder gekwetter. Op de rode klif zijn hordes Jan van Genten. Paartjes zijn met elkaar in gesprek en maken elkaar het hof. We bestuderen op 1 meter afstand de vogels en maken heel veel foto’s. We lopen het rondje via de Anna, een rotspunt die vrij omhoog wijst en de golven overleefd heeft. Er staan op het eiland allerlei hoge torens vol met communicatie apparatuur en een grote vuurtoren. We maken het rondje af via een strandje en komen aan in het dorpje met de leuke gekleurde huisjes. Heel veel hotelletjes en B&Bs. Bij aankomst in het dorpje zijn we plots Frenk en Jelte kwijt, ze stillen hun hongerklop bij een friettent. We gaan gezellig erbij zitten en bestellen ook een grote pot bier en een frietje met kibbeling. Hierbij krijg je een parapluietje uitgereikt die je tijdens het eten boven je hoofd moet houden tegen de brutale meeuwen. Overigens kost het voeden van meeuwen hier een boete van 20.000 euro volgens het briefje van de frietkraam. Tijdens het eten worden we opgeschrikt door een mega misthoorn die blijkbaar het startsein geeft voor een motorsloepenrace. ( het hoogtepunt van de dag voor de eilanders???). Tevens zien we de voorbereidingen voor een heus festival. Iedereen kan een coronatest doen die nodig is om toegang te krijgen tot het feestterrein. Vision Quest geeft aan de volgende dag 06.45 uur uit te varen en via Borkum in 2 dagen terug te varen naar Vlieland. Wij besluiten samen met de Swaene nogmaals een nachtelijke oversteek te maken en in één lange ruk terug naar Vlieland te varen, zodat we ons wachtschema en nacht varen nog een keer kunnen trainen.

Vandaag hebben we een saaie rit voor de boeg. Het kielerkanaal afvaren naar Brunsbuttel met als einddoel om 1900 uur door de sluis onze weg te vervolgen naar Cuxhaven. We zijn al om 07.45 uur klaar en varen de haven uit, het kanaal weer op. Het is vandaag druk met grote containerschepen, maar we hebben geluk dat we geen sper ( alle lichten op rood) krijgen en kunnen in 1 ruk het hele kanaal door varen en om 14.30 uur afmeren in het kleine haventje van Brunsbuttel. De duitser die met zijn motorboot aan de kant ligt wordt steeds verbaasder als hij niet 1, niet 2 maar zelfs 3 grote schepen langszij krijgt. 1 voordeel voor hem, wij gaan straks weer weg en blijven dus niet voor de nacht in deze haven liggen. We lopen in Brunsbuttel nog een rondje en bezoeken het sluismuseum. Het dorpje is niet veel bijzonders maar er zijn winkels. Je kunt er liggen en het is dus een komen en gaan van Oostzee zeilers. We hebben nog even in de oude getijde haven na de sluis gekeken, waar volgens zeggen bij laag water een drempel is van 50 cm en wij hier dus niet in willen varen. Vooral met dalend water lijkt het ons een slecht plan. Het sluismuseum is intressant, maar tijdens de film zakt Roland toch even weg en sluit zijn ogen. Het kanaal was toch wel vermoeiend. Wat we dit keer voor vertrek Brunsbuttel naar Cuxhaven even vergeten is om de laatste weer update binnen te halen.

Na terugkomst op de boot eten we snel een nokkie, gnocchi maaltijd en sluiten we ons aan bij de Merleau en de Chamois (die hebben uitgeslapen in Rendsburg en komen later bij de sluis). We varen allemaal de sluis in en zien inmiddels donkere wolken samenpakken. Wij trekken alvast regenpakken aan en ontsteken de navigatie verlichting. Geen luxe want binnen korte tijd lijkt het wel nacht. Met een slordige 10 knopen wind die oplopen naar een dikke 30 knopen. En vooral veel onweer en bliksem in de lucht. Hierdoor wordt het zicht behoorlijk verminderd. We hebben even contact met Ron van de Alssund, 1 van de groep die eerder heeft moeten afhaken met motorpech, hij weet ons te vertellen dat de haven snel vol loopt en dat er wel voor de wat ondiepere schepen alleen nog plek is. Ik word door Roland gebeld, die mij de tip geeft om de America haven te kiezen. Net op tijd weet ik met 10 knopen snelheid van de boot de haven in te buigen. Het is inmiddels stevig gaan waaien, we vinden alle 5 snel een goede plek voor de nacht en kunnen ,’s avonds nog net een palaver houden. Rinze heeft goed ingeschat dat er wat verschillende belangen ontstaan, doordat Iedereen zijn boot graag op tijd in de thuishaven wilt brengen. Uiteindelijk gaan we met 3 schepen nog kiezen voor een bezoek aan Helgoland en dat de andere 2 schepen voor de zekerheid gaan en voor de binnendoor route naar Friesland kiezen. Rinze deelt de certificaten en de toerzeil glaasjes uit en we zijn allemaal zeer tevreden en voldaan over de fijne groep, bont gezelschap, mooie tocht en er wordt voorgesteld in het najaar bij Harry en Antoine een reünie te houden. Ondertussen is het alweer veelste laat ( 24.00 uur)en gaan snel terug naar de boot, de volgende morgen gaat om 05.00 uur de wekker alweer.

Precies volgens plan zullen we vertrekken naar Rensburg en gaan we dus het kielerkanaal (NOK) weer op. Hiervoor is volgens bericht rond 11 uur de wind het gustigste om de laatste zeilende mijlen te maken op de Oostzee. We maken nogmaals zelf water en testen de waardes nog 1 keer op brak water. De laatste keer zal dat op zout Noordzeewater zijn en zal de druk voor de watermaker aanzienlijk hoger zijn. We varen met z’n allen naar de sluis en moeten daar bijna anderhalf uur wachten. De Swaene die iedere meter zeilt ( liefst tot in de sluis) kan ook nog aansluiten. Hier ontmoeten we Duitse vertrekkers, Malu, die worden uitgezwaaid door hun vrienden. Later op Helgoland liggen we weer naast ze. In Rensburg komen we in de haven, die vrijwel door Nederlanders lijkt te zijn overgenomen. Hier ligt dus ook onze rondje oostzee 2e groep, die het rondje Oostzee clockwise hebben uitgevoerd. Na het tanken kunnen we uitrekenen dat we met deze motor 1uur op 1,8 liter varen en dat valt ons reuze mee. Inmiddels is het ook hier gaan regenen en kunnen we even genieten van wat rust. Kanaal varen blijft saai en is toch goed opletten met al die mega grote vrachtschepen.

Als groep is democratisch besloten een rustdag in te brengen en kunnen we geocachen en het stadje verkennen. Het is zondag en dat betekend dat er niet veel open is. We lopen een rondje naar de supermarkt die om 1100 uur volgens internet open is(niet dus) en eindigen op het enige terrasje in het dorp. Waar we ons te goed doen aan een heerlijk broodje met onbeperkt koffie( voor mij altijd goed). Het palaver houden we door de vele regen in een tent van het restaurant. En dat wordt uiteindelijk weer gezellig met een biertje afgesloten.

Wat ons nog steeds verbaast is de heffing van statiegeld op blikjes een flesje. Die je ongedekt terug moet brengen naar de winkel. Groot is dat ondanks dev euro’s unie Deense blikjes niet geaccepteerd worden in Duitsland en andersom. Dus belangen ze uiteindelijk alsnog in de prullebak.

Varen naar Maasholm is wederom een stevige, hoog aan de windse koers , maar zeker te doen. Wederom een prachtige zeildag, waarbij we de kom van Maasholm allemaal weer goed bereiken. Het is even zoeken naar passende ligplaatsen, maar ook dat lukt. Uiteraard gaan we ook hier het stadje verkennen. Weerman Coen laat nog even weten dat om 1700 uur er een stevige onweersbui zal losbarsten, dus daar houden we met de wandeling alvast rekening mee.

We doen nog wat geocaches en tijdens de fikse bui nemen we even een verdiende rust. Het volgende palaver is eigenlijk al beklonken en zal leiden naar Rensburg.

Op het programma staat het kleine eilandje Lyø. Zoals op vele plaatsen is ook dit plekje naar boven gekomen door adviezen van anderen. Het voordeel is dat alles nieuw is en dus alles de moeite waard. De tocht naar lyø toe begint met stromende regen en dus lijkt het goed vis weer. Ook deze keer wordt de watermaker weer opgestart en gaan we weer voor een volle tank drinkwater gemaakt uit zout buitenwater. Bij het testen blijken we weer een top qualiteit water te kunnen maken (35 ppm). Het weer blijft een tijd lang zeuren en verbetert niet echt snel. Dus in regenpakken sturend varen we naar Lyø. Daar weten we met veel kunst en vliegwerk de laatste 5 ligplaatsen te kunnen regelen. Voor de Swaene zelfs een plek waarbij het roer gerepareerd kan worden op de betonnen bodem. We gaan met de crew van de Swaene weer aan de wandel en lopen een rondje door het dorp. Bezoeken de Dutch design molen zonder wieken, ook maken we een grote wandeltocht over het eiland door de natuur. Uiteraard onderweg wat geocaches mee gepikt.

Het dorpje is klein. En het winkeltje(supermarktje nog kleiner). Na een pittige wandeling is er deze keer een palaver in de verenigingskantine en zitten we er dus warmpjes bij. De wind en het verdere weer laten zich niet sturen en er wordt besloten ipv Marstal de overkant op te zoeken ( de hoge wal) naar Maasholm.

We besluiten tijdens het palaver wederom een stukje te verschuiven naar het zuiden en weer door te varen naar een mooie ankerplek. We komen 3 Deense marine schepen tegen en varen al vissend naar Assens. Hier doen we een verkennend rondje in een 2e baai, maar hier blijken 5 schepen wat te veel van het goede, dus ankeren we in de eerste baai en liggen we weer gezellig bij elkaar. Dit keer is de Merleau toe aan een was en droog beurt en geeft aan niet te ankeren maar de haven op te zoeken. We hebben inmiddels de rubberboten opgepompt en besluiten uiteindelijk bij Harry en Antoine achter de boot vast te maken in de haven. Zo kunnen we mooi even het dorp verkennen en de nodige boodschappen doen. Uiteraard drinken we gezellig nog een borreltje bij de Merleau en varen we allemaal weer terug naar de ankerbaai. Voor de avond wordt besloten een palaver te houden op een strandje en gaan we met rubbers en rugzakken koffie en wijn naar het enige zandstrandpuntje, daar laten we de drone een luchtfoto maken en genieten we nog even van de ondergaande zon.