Na 2 dagen rust in Ilê D’Yeu puzzelen we op de volgende halte. Wordt het Port La Vie of toch Les sables D’olonne. Het mekka van de Golden Globe races. Wereld wedstrijd zeilers in giga snelle boten. We ontdekken, maar dat besef komt langzaam, dat we ineens weer met Coef, ofwel hoog en laag water, dood en springtij en weinig of forse stroming te maken krijgen. De Coef is bij 30 doodtij en 100 springtij. Dan trekken zon en maan samen maximaal aan het water en is het peil dus extra laag en extra hoog. We besluiten daarom Port La Vie even over te slaan omdat iedere 6 uur er een soott half lege badkuip over bljjft en wij met komende storm niet in de bagger op 1 oor willen liggen. We zeilen de haven uit en liggen een Fransman met een veel te grote zeilboot, een beetje in de weg maar nadat we zeilend een stuk hoger aan de wind voor hem langs varen kan hij er toch nog om lachen dat wij winnen op snelheid en hoogte.
We kunnen helaas de helft van de afstand maar zeilen want dan zakt de wind weer in en om verkoeling te houden starten we de motor om in ieder geval vaarwind te voelen. Onderweg komt een eerste melding, Orka gezien, ZW van Lorient en ile de Groix. Hoezo zijn we de Orka’s op tijd voor. De tijd zal het leren.o
In de marina dolonne worden we zeer welkom ontvangen nadat we tevergeefs bellen, mailen en VHF 9 marifoon oproepen. Blijkbaar willen ze bij het havenkantoor zien welk vlees ze in de kuip krijgen. We bespreken de Pas Escale en kunnen in overleg 2 dagen gratis op de Pas Escale, 1 betalen a 50 euro en weer 2 dagen gratis op de pas blijven liggen. Met stroom en heet water uit de kraan op de steiger. We wandelen naar de pier en doen wat geocaches. Op de pier komen we Fransen tegen die aan het vissen zijn. Een man met kleinzoon, op kleine spiering in een totembel. En Astrid krijgt het gehele schoonmaak en kookproces in Frans uitgelegd. De man ernaast staat dagelijks te vissen met speciaal vistuigje op inktvis die heeft er ook al 1 gevangen. Ook hij legt uit hoe hij ze vangt kookt en vooral zelf op eet. Blijkbaar houdt zijn vrouw niet van de zooi, overal inkt, maar dat vind hij volgens ons niet erg.
De buiten temperatuur warmt nu alles zo op, dat we de boiler op de boot wel kunnen uitzetten want er komt 70 graden water van de steiger slang. We krijgen een plek B6 direct onder de restaurants en barretje. Uiteraard erg gezellig maar de diepte baart mij zorgen. Als we de havenmeester hierop wijzen is het eerst,o dat ljkt wel te kunnen, maar als ik hem wijs op de oplopende coef en 37 knopen wind krijgen we toch na 3 dagen een dieper plekje toegewezen en belanden naast de Drakkar een Nederlands gezin met 3 kinderen. Helaas gaan zij weg want het is direct erg gezellig. Zij gaan naar de bomvolle haven Ilê D’Yeu waar wij blij waren weg te kunnen voor de voorspelde 37 knopen wind. Helaas hebben zij een heel vervelende nacht beleeft als 6e schip aan elkaar geknoopt en heen en weer slingerend aan de kade. Wij hebben alle landvasten gedubbelt en 2 lijnen extra uitgebracht naar de overkant. Wij hebben alleen om 0400 uur even hoeven controleren dat we nog steeds goed en helemaal vrij van de steiger lagen. Rustige nacht dus. Als we op 13 juli een rondje naar vendee willen lopen worden we tegen gehouden door hekken. Er is namenlijk een feest van de brandweer. Fete de pompier. Met 12000 bezoekers en een hele avond dans en muziek. Welke we prima kunnen volgen vanuit de boot dus we hoeven niet het plein op. We lopen om het feest heen en belanden op het strand en scoren een ijsje.
We wandelen door een kunst straatje en pakken het pontje terug naaf onze haven . Zodat we niet weer langs de 12000 feestgangers hoeven.
Het is overigens een hittegolf dus besteden we een deel van de dag achter UV gordijntjes en om het uur een verkoelende douche in de kuip.
Vandaag, 14 julie, start met vuurwerk de feestdag Quatorze Juliet. We gaan zien wat dat vanavond gaat brengen.
2026 de Spaanse Rias 