Verder ZUID 2025

We liggen inmiddels al wat dagen in Brest en naast dat we een flinke fietstocht gemaakt hebben doen we ook wat klusjes. Een onderdeeltje van mijn minitrompet ligt los en omdat ik die even wil lijmen doe ik hoe stom kan je zijn. met 1 hand de trompet en met mijn kiezen het dopje van de lijm er even af. De lijm heeft gewonnen en ik moet dus een tandarts bezoeken. Wachttijden in Brest voor een gewoon tandarts bezoek ongeveer 3 maanden, dus naar het tandheelkundig nood hospitaal. Top na een hele dag wachten en invullen van formuliertjes prima geholpen en we kunnen weer verder met de reis. We besluiten dat het liggen in de haven van Brest wel even mooi geweest is en besluiten om aan de overkant in de baai bij een marine basis een ankerplekje te zoeken. We varen ’s morgens uit en ontdekken dat de haven waar we lagen echt ontzettend goed bescherming geboden heeft tegen wind en golven. We kruipen de hoek in na een uurtje varen en bij laag water zoeken we een plekje bij Anse du Fret, met 4,8 meter diepte. We gaan nog even op safe met ankeren. We gebruiken het raymarine ankeralarm systeem en gooien 3 keer de toekomstige diepte aan ketting in het water. Het wordt hier 11 meter dus 33 meter ketting gaat erin en omdat we nog echt op safe gaan doe ik er nog gewoon 10 meter bij niet omdat het moet maar omdat het kan. We hebben een mooie rustige plek, pakken een ankerbiertje en gooien een hengeltje uit. Niet veel later halen we er een hele mooie rooie Poon uit het water. Een hele bijzondere vis om te zien met zijn roze, oranje kleurtje en nadat Astrid net het eten klaar had hebben we hem na het bewonderen toch maar weer de vrijheid gegeven.

We worden zeer relaxed wakker en besluiten de weg te vervolgen en vandaag de kaapjes te ronden naar Morgat. De Malu, met Nederlanders die we ontmoet hebben in Brest en ook onderweg naar het Zuiden zijn begonnen met de oversteek naar A coruna. Wij besluiten toch echt ook de Franse kustplaatsen te willen zien en nemen onderweg via marifoon nog even afscheid en wensen elkaar een goede reis. Nadat we tussen de rotsen door de kardinaal boeien hebben gevolgd komt ineens een nieuw idee. Lage druk gebieden blijven vanuit UK slecht weer brengen en de hoge druk gebieden vanuit de Azoren winnen nog niet altijd. Maar als we wat meer Zuid varen wordt de kans op wat beter weer wel steeds groter. Ik ga weer achter de Navionics navigatie zitten en we rekenen alle tabellen door. Stroming, wind, hoog en laag waterstanden en besluiten de Raz de Sein, beetje berucht om zijn koppige golven en stroming, nu te ronden. De omstandigheden zijn optimaal. Weinig wind, Slack (dood Tij) bij het ronden van de kaap en alleen hoge deining met een interval van 7 seconden. We gaan dus door en besluiten te gaan liggen aan een mooringboei in Audierne. We roepen de havenmeester op VHF9 en bellen op gsm nummer maar alles blijft stil. Hier begint het seizoen dus pas op 1 juli en dus liggen we een nachtje gratis.

Met de haak gekocht in Denemarken, ontdekken we dat ook hiermee het heel makkelijk is om even een mooring boei op te pikken. Want ook hier zijn de armen van Astrid te kort om platliggend op je buik bij het oogje van de mooringbal te komen.

Inmiddels sturen we al een paar dagen zelf omdat onze afstandbediening van Raymarine de geest gegeven heeft en we ondanks bellen met Dekker watersport nog even niet de oplossing hebben gevonden. Dus zodra we aan de mooringboei liggen duik ik ons bed in en schroef het plafond eruit. Daar ontdek ik een losliggende draad van de stuurautomaat. Het oude stekkertje van de eerste tiller stuurautomaat lijkt de boosdoener. Astrid zoekt op internet en leest dat bij onze nieuwe tiller een stekkerdoosje moet zitten en dat klopt dus. Ik vind hem in onze reservedelen doos en we monteren de nieuwe. Direct is ons hele systeem weer “up and running”. We hoeven nu dus niet meer 1 van beide de hele dag aan het stuur te zitten.

Na een heerlijk relaxed nachtje op een beetje swell na, maken we in de ochtend weer los van de bal en gaan onderweg naar Benodet. Als we de laatste kaap omvaren worden we ruim een kwartier getrakteerd op dolfijnen die grote shows houden om de boot. Soms maakt een dolfijn een foutje en voel je dat hij even de boot raakt. met grote snelheden gaan ze als een speer om ons heen. Een prachtig gezicht en we hadden het kunnen weten omdat we net daarvoor zeker 10 Jan van Genten van grote hoogte uit de lucht stortduiken zagen maken in het water. Er zit dus vis.

We hebben de haven bekeken en moeten volgens de Pilot bij slack of wel dood tij hoog of laag aankomen. Het schijnt behoorlijk te stromen in de rivier. Als we aankomen varen we keurig de aangegeven pilotkoers 005 graden en komen op die koers zeker 10 vissers netten en korfen tegen. Verbaast omdat dit de geadviseerde koers is, varen we er dus maar netjes omheen en varen heel rustig de rivier op. Als we de havenmeester op VHF9 oproepen geeft deze ons een keurige plek aan de binnenzijde van de visitorsteiger, Deze steiger ligt precies in de richting van de stroming waardoor als we ons goed vastmaken bij de in- en uitstroom lekker stabiel en rustig liggen. Wel het roer even in het midden borgen want anders klapt die alle kanten op, bij in- en uitstromend water, welke toch snel de 2,5 knoop haalt. In Benodet komen we alweer Nederlanders tegen die onderweg zijn naar huis na 3 jaar Middelandse Zee. Weer mooie verhalen en daarmee nog meer zin om door te gaan met waar we mee bezig zijn. We gaan in de buurt wat geocachen en vullen de voorraad weer aan bij de plaatselijke Carrefour. Draaien de watermaker even op spoelen zodat hij gebruiksklaar blijft en proberen weer wat te vissen. Vrijwel direct ben ik alweer een tuigje kwijt hnmmmm waar is het nu weer aan blijven hangen.

Een mooie oplossing om bij je boot te komen een accuboormachine op een as met schroef, vastgemaakt in een roeidol.

Astrid besluit ineens om mosselen te gaan plukken en we nodigen onze nederlandse achterburen van de Horizon, uit om een hapje mee te eten. De mosselen hangen hier gewoon aan de buitenkant van de steiger en het plukken is dus het minste werk. Na 2 uur afkrabben en schoonmaken is er weer een hele emmer mosselen gereed om te koken. Ze hebben weer prima gesmaakt en zijn ook na 3 uur nog steeds niet ziek geworden dus ze waren goed. Maar die ervaring hebben we al jaren en maken ons daar dus ook niet zo druk over. Vandaag waait het al wat meer en komen er wat meer buien over. We wachten nog even tot zondag om dan weer een volgende plaats te gaan bezoeken. waarschijnlijk Concarneau.

Ineens liggen we niet meer alleen aan de steiger bij Lezardrieux. Een Nederlander kiest een plekje en nodigt ons uit voor een borreltje en een lekker stukje franse kaas. Ook zij gaan Zuidwaarts en heel rustig aan en ontdekken de mooie plek op deze rivier. Na een gezellige middag ruimen wij de dinghy weer op en hangen de buitenboordmotor weer aan het rek. We hebben nog even een paar liter benzine getankt, zodat de buitenboordmotor altijd genoeg heeft om ons naar de kant te brengen. We gaan lekker bijtijds de kooi in en hebben de berekingen gemaakt. We kunnen 0830 uur losgooien en hebben dan een lichte stroming tegen. Dit geeft ons de kans om met een gemiddelde van 6 knoop snelheid voor de echte harde wind Roskoff binnen te lopen. We varen eenzaam de rivier af en kijken om ons heen of er meer zeilers met deze plannen zijn. Nog wel een grote zeilboot op enige afstand die ook probeert te zeilen. Wij hebben al enige tijd de motor bij op 1500 toeren, omdat we anders veel te laat in Roscoff aankomen.

We worden voor Roscoff nog getrakteerd op een groepje dolfijnen (die zich gewoon niet laten fotograveren) en zijn inderdaad met grote golven op lage wal en inmiddels een ruime 20 knopen bij de haveningang. We moeten de zeilen strijken buiten de havenkom, omdat binnen weinig ruimte is. Dus Astrid doet met haar veel te korte armen er nog maar een extra zeilbandje om het zeil, zodat deze niet weg kan waaien bij het binnenvaren. We leggen op zijstromend water de boot netjes aan de vingersteiger en zijn trots dat het weer goed is verlopen en zelfs volgens plan.

In Roscoff zijn we bekend en vullen daar via chloorfilter onze watertank en met stroom van de steiger wordt in de broodbakmachine nog even een broodje gebakken. We weten dat de winkels op een behoorlijke afstand zijn en blijkbaar is inmiddels de grote supermarkt ook verdwenen. We maken een plan voor 20 mei om weer los te gooien, want alles vanaf nu is nieuw. We zijn met de boot nooit verder zuid dan Roscoff geweest. We maken een plan voor Brest. met als noodhavens indien nodig , L’abewrach en Camaret Sur Mer. We puzzelen op wind, golven, getijden, onweer en regen en eventuele voorspellingen van mist. Alle vinkjes staan positief en moeten vertrekken bij dageraad. Opstaan 0500 uur en vertrek om 0615 uur uit de haven van Roscoff. We zien een prachtige zonsopkomst. En motorsailen langs het eiland Ile de Batz.

We varen om alle rotspartijen in het water heen. Er staan een aantal geel zwarte kardinaal boeien die aangeven dat je er vooral Zuid, West of Noord omheen moet en die houden we dan ook goed in de peiling. Tijdens het varen laten we de reel hengel weer uitlopen en proberen alvast wat eten voor de avond te vangen. Helaas ook dit keer alleen wat beet op zeewieren. Na enige tijd springen er dolfijnen om de boot en worden we weer erg verrast. ze komen uit het niets en blijven geruime tijd om de boot zwemmen. Met grote snelheid schieten ze onder de boot door en langs de boeg op. Toch maar filmen en foto’s maken, het zal toch wel een keer lukken.

Het filmpje hebben we op facebook gedeeld en nu maar even een foto ervan uitgefilterd. Wat een prachtige beestjes en het blijft een belevenis. We komen op de berekende tijd bij de Chanal de Four. Dit is een belangrijk punt, omdat hier de stroom fors tegen of mee kan staan. Wij hebben gerekend op meestromen en dat klopt precies. We worden met een dikke 9,5 knoop door de openingen tussen de rotsen door gedrukt en we zijn zeer geconcentreerd. We willen natuurlijk niet dat we op deze plek de reddingsmaatschappij moeten bellen omdat we een rekenfoutje zouden hebben gemaakt. We houden keurig ieder uur een logboek bij en vullen de waypoints in, de kompas koers en koers over de grond. zo blijven we scherp en krijgen we vertrouwen.

Na nog een 3 uurtjes varen komen we via een wat ondieper stuk aan bij de beoogde jachthaven, Le Moulin Blanc. We leggen precies via planning om 1800 uur aan en gaan na het ruimen van de zeilen en alle andere spullen heerlijk op tijd naar bed. We vragen de hekcode nog even aan een vriendelijk ook vertrokken Canadees. De dag erop maken we contact met de havenmeester en boeken weer voor een weekje liggen. We willen hier alles bekijken en krijgen een vrijkaartje voor het zee aquarium en een museum in de stad Brest. Brest is echt een stad, daarnaast ook nog eens gebouwd op een rots dus alle wegen zijn stijl omhoog en omlaag. We lenen 2 fietsen en gaan de volgende dag op de fiets al geocachend naar Plougastel-Daoulas. Uiteraard fietsen we weer veel te lang te ver en te moeilijke paden . maar we hebben wel weer veel gezien en beleefd. Een heerlijke Crepe op de markt gegeten en krappe wandelpaden gefietst en genoten van de uitzichtpunten, zowel op de brug ernaar toe als op de berg naar de Rade de Brest. Hier op de haven is het alle dagen een drukte van jewelste. Kinderen krijgen hier op school sport in de vorm van zeilen kanoen suppen en surfen. En dat gaat dus van vroeg tot laat. Weer of geen weer.

Nadat we vandaag de voorraad weer op peil gebracht hebben. hebben we nu beide zadelpijn en gaan we even de billen en benen rust gunnen. Een lekker koud watertje voor Astrid en voor mij een koud biertje. We hebben nog veel te bekijken dus nog lang niet klaar.

Na een laatse maaltijd met Jean Pierre en Annick gaan we de reis voorbereiden naar de volgende stop. Met nog voorspelde onweer, onweersbuien en geen wind gaan we de stap toch wagen. Volgens alle weerprogramma’s, Windy, Maree, Windguru CZ, enz enz, zouden we met de laatse regen om 0800 uur Uk tijd kunnen vertrekken en voor 1900 uur Franse tijd binnen moeten zijn op de Trieux bij Lezardrieux aan de middenponton steiger, voordat de onweersbuien weer losbarsten. We varen om 0800 uur de haven uit en hijsen de zeilen, maar met 4 knopen wind hebben we niet echt genoeg vooruit. Dus met de motor op 1500 toeren erbij gaan we gestaag met een stroom van 2 knoop mee en beginnen we aan de oversteek naar de kust van Bretagne. In de verte nog veel donderwolken maar ook af en toe een stukje blauwe hemel. Volgens de weerbereichten varen we in het oog van het lage druk gebied en worden we getrakteerd op een zonnetje.

Gelukkig kloppen de berichten en varen we met een heerlijk zonnetje en weinig wind naar de Trieux. We passeren onderweg nog een rotspartij en worden gevolgd door een belg die dezelfde richting aanhoudt. We vissen onderweg maar al snel blijkt zout water een slopertje voor haken en wartels. We verliezen onze parafaan en de werpmolen van de werphengel lijkt zwaar te lopen. Na onderzoek blijkt gewoon de reel is af te stellen en werkt de molen weer als vanouds. We speuren de hele weg naar dolfijnen maar helaas worden we daar dit keer niet op getrakteerd.

Met nog steeds de regenpakken aan zijn we iets te vroeg bij de rivier ingang van de Trieux en worden met een stroom van 3 knopen naar binnen geslurpt. We zetten de motor nog maar een standje lager en strijken vast de zeilen, zodat we op tijd de snelheid kunnen minderen om beheerst te kunnen aanleggen. Onze steiger, die we al eens eerder bezocht hebben in 2022 met Maarten en Thea van de Nostress, is nu helemaal leeg. Inmiddels is de stroom naar 1,5 knoop afgenomen en na een draai in de rivier kunnen we gecontroleerd de Pinta vastleggen aan de steiger. wat een rust na de kermis op Geurnsey en nu alleen maar de stroming langs de boot.

De volgende morgen maken we de dinghy klaar want die hebben we nodig om van de steiger naar de vaste wal te varen, waar we kunnen douchen, betalen (nu maar 17 euro per nacht ipv ruim 60 euro zoals op Guernsey). We gaan vanaf hier lekker wat wandelingen ondernemen.

We lopen een rondje waarbij we de brug bekijken die al meer dan 3 jaar onder werkzaamheden gebukt gaat. Nog steeds zijn ze de renovatie aan het doen en we bekijken even of de afgezaagde staaldraden minstens 10cm doorsnede iets zijn om voor onze boot als stagen te dienen. Beetje zwaar :). We doen nog een geocache en scoren nog een lading Sintjacob schelpen. De volgende dag hebben we plannen om de haven van Paimpol te bezoeken en willen daar heen wandelen, een tocht van ongeveer 6,5 km beetje omhoog en omlaag en vooral via paden en vooral niet op de grote weg. We wandelen langs de rivierbedding en genieten van de mooie uitzichten en komen erachter dat het toch wel een aardige wandeling wordt. In Paimpol doen we weer een geocache en nog een Labcache (5 punten aflopen en vragen beantwoorden die dan weer meetellen in de geochache scores). We halen nog even een liter ijs en wat lepeltjes, maar weten onze grenzen en eten niet de hele bak leeg. Iets te veel van het goede. We wachten op een bus van Paimpol naar Lezardrieux maar hebben geen zin om ruim 2 uur te wachten als het vanaf daar ook in 1,5 uur te lopen valt. Met al de eerste pijn in vooral astrids voetzolen starten we de terugtocht. Met de blaren onder de voeten van Astrid komen we op de haven aan en hebben we de douchespullen meegenomen in de dinghy. We zijn goed voorbereid en nemen een douche en gaan aan boord genieten van een welverdiend wijntje en biertje.

Vandaag houden we een rustdagje, nou ja niet wandelen. We hebben inmiddels 70 liter water verbruikt en wachten op vers hoogwater in de rivier. Als we het punt hoogwater bereikt hebben gaan we de watermaker testen op zonne-energie en wind-energie. We starten de watermaker op en 2uur en 20 minuten later is er 70 liter in de tanks en een wasbak voor een handwasje gevuld. We hebben weer een 240 liter volle watertank en laten de accu’s weer bijvullen door zon en wind. Het werkt allemaal naar wens, de watermaker heeft het water gezuiverd naar 37 ppm ruim binnen de grenzen van goed drinkbaar water (500 ppm max). We zetten nog een lekker kopje koffie en thee en geven de voetzolen van Astrid die al 2 keer de blaren heeft doorgeprikt de brood nodige rust. De zon levert ons de benodigde 10 Ampere en de Wind helpt ook nog eens een ampere mee.

We beginnen weer aan de planning van de volgende stop op 18 mei naar Roscoff en bestuderen alvast de getijden in Lezardrieux en Roscoff. De wind sterkte en richting, de golfhoogte en de tussentijden van de golven en bekijken de sterkte van de stroming en richtingen. Zo puzzelen we ons weer naar een volgende plaats langs de kust Bretagne.

We hebben besloten om te blijven tot na 9 mei Liberation day, 80 jaar vrijheid, op Guernsey. en om ons niet te vervelen heeft Jean Pierre een programma samengesteld. Zij lopen en klimmen namelijk veel in Zwitserland en wonen in de bergen in Neuchatel. We doen mee en beginnen met een wandeling naar het blauwe bloemen bos, met volop boshyacinten en lopen vandaag ongeveer 5 km. Onderweg aan JP uitgelegd wat geocachen is en ja hoor ook hij is nu verslaafd. We hebben bij Cornet Castle de eerste cache aangewezen en vanaf dat moment loopt JP de hele dag met de telefoon te zoeken naar verborgen schatten. Gelukkig kijken we veel om ons heen en kunnen zodoende veel mooie foto’s maken.

Uiteindelijk hebben we na deze rust wel zin in wat muziek en gelukkig is de plaatselijke jeugd bereid met het jeugdorkest en brassband wat leuke nummers te spelen op een mooi pleintje wederom in een mooie tuin. de Candie Gardens.

Het lijkt veel op de harmonie van Ede, de dirigent weet het allemaal leuk aan elkaar te spreken en zet alle solisten in het zonnetje.

De volgende dag hebben we een mooie wandeltocht voor de boeg. Jeane Pierre en Annick hebben ooit een stuk gewandeld langs het Coastal path van de Oostkant van Guernsey en daar waar zij waren geëindigd gaan wij nu beginnen. We nemen de bus heen en lopen terug van Icart naar de haven. Een mooie tocht langs de kliffen en rotsen met vele mooie uitzichten. We hebben een mooie stop onderweg en drinken daar een heerlijk kopje koffie en thee met een lekker gebakje. We lopen zo’n 20.000 stappen en komen voldaan na vele uren weer aan op de boot waar we inmiddels vaker gezamenlijk met onze vrienden eten.

We hadden voor deze dag eigenlijk Sark, een van de andere kanaaleilanden op de planning staan, maar doordat de ferry vol was doen we die dus een dagje later. Weer vroeg op, om 0745 uur klaar staan om in te schepenen en te vertrekken naar Sark, een autoloos eiland. Ze rijden hier dus voornamelijk met paard en wagen en tractoren. We hebben wederom een flinke tocht bedacht en struinen het eiland af via de winkelstraat (2 winkels) en vervolgen onze weg langs het gemeentehuis en brandweerkazerne. Allemaal oude huisjes en langs de plaatselijke school waar kinderen modern worden opgeleid. We bezoeken een grote botanische tuin en eten een heerlijke zeebaars in de Royal Yacht Club van het eiland, gevangen door de neef van de kok van het restaurant. Bijna iedereen leek wel een beetje familie.

Na wederom 20.000 stappen en een bezoek aan het schiereiland klein Sark, verbonden met brug uit Duitse tijd 40-45 gebouwd door gevangenen. Op terugweg weer een kopje koffie en thee voor we de boot weer op gaan. Waar we op de heenweg dolfijnen en Puffins zagen hebben we op de terugweg alleen wat vliegende puffins gezien. Maar we kunnen ze eindelijk afvinken van de bucketlist.

We moeten na deze wederom flinke inspanning goed slapen, want morgen 9 mei is de grote Liberationday na 80 jaar vrede. We worden ’s morgens om 9 uur met sirenes gewekt. Ik moet nog steeds wennen aan een luchtalarm en liever wennen we er nooit meer aan en kunnen we de 80 jaar vrede verdubbelen. We beginnen met een rondje oude voertuigen in een staticshow. Deze voertuigen hebben de vorige keer in een lange rit zoveel storingen gehad en daarom laten ze nu dus statisch zien wat er allemaal is ingezet om de vrede te verkrijgen op Geurnsey. Er zijn voor deze viering meer dan 100 oude legervoertuigen vanuit UK overgebracht naar het eiland met evenzo veel oude oldtimers uit die tijd, De bewoners hebben geen moeite bespaard en hebben praal wagens gemaakt die allemaal bijdragen aan het vieren van 80 jaar vrede. Daarna rijden er nog eens zoveel tractoren van allerlei soorten in de stoet mee. Ik moet zeggen 20.000 passen lopen kan vermoeiend zijn, maar vele uren stilstaan en kijken ga je ook voelen in de benen. Al met al wordt de dag met muziek en een mega vuurwerkshow met drones en ouderwets groot vuurwerk vanuit het kasteel afgesloten. We hebben nog nooit zolang vuurwerk de lucht in zien gaan. Een pracht show.

Het hele spektakel eindigt met een prachtige vuurwerkshow met zowel drones als op klassieke wijze. Maar dan wel heeeeel veeeeel.

Na onze treinreis van Lelystad naar Cherbourg met de Eurostar in minder dan 9 uur weer op de PINTA en klaarmaken voor onze nieuwe plannen. Varen naar het Zuiden zonder echte bestemming. Rust en genieten is ons motto. In Cherbourg hebben we Zwitsers ontmoet Annick en Jean-Pierre met Comfortina 38 NANUKA. Met hen hebben we dan ook opgetrokken naar Guernsey. We hebben alle zeilen er weer op alle apparatuur getest en de voorbereiding van de tocht gedaan. Is wel weer rekenen. UTC of toch Hoogwater bij Dover voor de stroom atlas en dan nog de Franse zomertijd en Engelse aankomst tijd in Guernsey. Met als belangrijkste punt bij de Alderney race aankomen met zo min mogelijk stroming en vooral mee en zeker niet tegen. Het kan hier rustig 8 knopen tegen stromen en dat is ook de maximale snelheid van de boot. Dus je moet en wil die stroming absoluut mee hebben en liefst dus op Slack (doodtij) of stroom mee de bocht om. Helaas waren de voorspellingen voor ankeren op Alderney niet goed genoeg dus besloten naar Guernsey door te varen. Met bijna geen wind een zeer relaxte tocht dus.

Onderweg Gannets op zijn Frans en Jan van Genten in nederlands of waren het nou Jean de Gents. mooi om ze te zien langs vliegen. Onderweg als Astrid besluit te gaan koken draait ons kompas een slag in het rond en ontdekken we dat de omvormer van Victron een magnetisch veld creëert en daarmee het kompas in de war schopt. Ons eerste klusje dus weer op de lijst. verzetten van het kompas terug onder de salontafel, de beste plek zonder invloed van magnetische sferen.

We komen na 6,5 uur varen of was het nu 7,5 uur aan op Guernsey. We zijn weer door de tijdzone gevaren van Frankrijk zomertijd naar Engeland zomertijd en ineens is het dus weer lekker een uurtje vroeger. Voortaan toch ook maar werken met UTC tijden. Die klok staat altijd goed in ieder geval. Even wachten op voldoende water over de drempel van de haven en dan met 2 meter diepgang een heerlijk plekje in het gezellige stadje Saint Peter Port,

En dan het eiland weer verkennen. we gaan meteen op zoek naar de geocache die we in 2022 niet hadden gevonden. en met wat speurwerk nu dus wel.

Met een uitnodiging worden we welkom geheten in de Royal Island Yacht Club van Guernsey en na een heerlijk biertje met onze Zwitserse vrienden zijn we uitgenodigd aan boord voor een echte zwitserse kaas fondue met heerlijke familie gemaakte wijntjes en drankjes.

Weer een heerlijk begin van onze reis naar het Zuiden. We gaan hier nog even blijven tot na de viering van de 80 jarige liberationday op 9 mei en maken al leuke plannen voor een bezoekje naar de eilanden SARK en HERM.

Wat is er mooier dan zonder vast plan te zeilen. De ligplaats is Cherbourg tot 1april 2025 en misschien nog een verlenging naar 1 mei om de boot weer helemaal klaar te maken voor de volgende reis. Het enige plan wat we hebben is verder Zuidwaarts. Dat betekent dat we 17 maart de boot uit het water hijsen in Cherbourg en het onderwaterschip inspecteren, schoonmaken en alle onderwater kranen, slangen, schroef en saildrive inspecteren. En dan op 31 maart de boot weer te water hijsen en vervolgens zullen we de camper weer naar huis brengen en weer even in de stalling zetten. Dat heeft hij wel verdient na onze rondrit Engeland, Ierland, Frankrijk België. Na de mooie razend, interessante rondrit Ierland nog een Groepsreis met Astrid haar Moeder gemaakt naar Marokko en de Koningsteden bezocht. Nu zijn we nu nog even aan het uitrusten en alle huiselijke zaken weer even op orde aan het brengen. Om straks weer klaar te zijn voor onze volgende reis met de Pinta naar het zuiden.

Gelukkig kunnen we de boot in Cherbourg op de camera in de gaten houden en ligt ze er nog steeds prima bij.

Op naar een nieuw vaarseizoen met nieuwe zeeën en havens.

Het is een bewogen jaar in 2024 voor ons geweest, maar ondanks alles zijn we toch,  zelfs 2 keer, begonnen aan het varen richting zuidwaarts.  op 27 april gooien we de eerste keer los.  Eerst hebben we de boot  gerefit met nieuwe verstaging en tijdens ons bezoek aan de werf van Breehorn in Woudsend voor nog verschillende klusjes.  Door een aanhoudende  zuidwesten wind kwamen we daarna eerst in texel terrecht ipv Zeeland.  Door slechte weersomstandigheden zijn we weer een ruime week terug in Lelystad. Dit gaf de bouwer van ons huis nog even de kans wat onvolkomendheden op te lossen.  zodoende zijn wij weer op 22 juni,  nu voor de 2e keer in IJmuiden  aangekomen.  Trossen los deel 2. Nu hadden we nog wat familie omstandigheden en iets heel moois op komst, ons 2e kleinkind van Nick en Cariña.  Dus haast om heel snel Zuid door te varen hadden we niet.  Na 5 weken in Middelburg en vanuit daar per trein het verwelkomen van onze kleindochter Charlie , zusje  van onze kleinzoon Oliver. Op 17 Augustus zijn we dan toch eindelijk uit Nederland vertrokken naar het Zuiden. Via Vlissingen, Nieuwpoort naar Duinkerken. Maar door een accu probleempje nogmaals van Duinkerken terug naar Nieuwpoort gevaren voor de bezorging van de nieuw gekochte accus . Hierdoor konden we Nikita, james en Roxy uit Engeland nogmaals begroeten op hun terugweg naar Engeland. We hadden ze al 8 maanden niet gezien,. Na de accuwissel zijn we  in het  donker naar Boulogne , Dieppe en le Havre gevaren. In elke plaats  5 dagen gelegen  voor half geld, door de handige Trans Europe Marina kaart, welke we bij onze watersport vereniging konden bemachtigen. Na de hoge  golven over de dam van Le Havre zijn we met rustig weer voor de eerste keer overgestoken  naar de droogvallende ingang van het plaatsje  Deauville/Trouville.

Doordat we in een springggggggtij zaten ( dit betekend extra laag en hoog water) toch terug gevaren naar Le Havre, om van daaruit terecht te komen op onze eindbestemming van dit jaar, Cherbourg. We hebben 100 motoruren en 500 mijl varen achter ons, wederom geen vis gevangen achter de boot. De walvis in IJmuiden op een haar na gemist één dolfijn  een aantal zeehonden, een bruinvis, veel jan van genten gezien  en helaas bootvluchtelingen op de kade in Boulogne. We kijken terug op een mooie reis en zijn nu  toch  definitief vertrokken.

Hier begint onze voorbereiding. Voor het eerst gaan we onze Pinta in een vreemd land achter laten. Normaal ligt de boot binnen handbereik en kunnen we bij slecht weer altijd even kijken of alle trossen goed vast zijn blijven zitten en bij vorst of alles nog netjes vorstvrij is.  Vandaar de keuze Cherbourg. De havenmeester weet ons te vertellen.  Hier vriest het nooit en sneeuw nog nooit gezien. Hmm hmm,  hopen dat ze het bij het juiste einde heeft.  We spreken een contract af voor 6 maanden liggen in de haven, met aan het einde 2 weken op de kant. Zodat we in april voordat we in 2025 weer verder varen, de boot van een nieuwe laag antifouling kunnen voorzien.  We zijn nu vooral bezig met; dieseltank spoelen met MLS filter.  Olie verversen en filters vervangen.  Toch dit jaar nog 100 motor uren moeten maken helaas.  De zeilen binnen opbergen en de lijnen uit de mast zodat de boot straks zo min mogelijk wind kan vangen. We halen de bimini en zonnepanelen eraf en wachten op de 2 nieuwe panelen die als garantie door sailspecials hier in Cherbourg op de haven geleverd gaan worden. Verder zijn we natuurlijk gewoon nog steeds op reis.  Dus doen we dagelijks zoveel mogelijk nog iets leuks.  Zoals oa geocachen. En die zijn er hier meer dan voldoende.

In ons beste, handen en voeten Frans, worden we door deze Normandiers ontzettend goed geholpen met het voorbereiden voor ons vertrek terug naar Lelystad. Per, trein of bus zullen we naar Lelystad terug keren. En op afstand met onze camera onze boot in de gaten houden.  We hebben alweer nieuwe plannen,  vanuit Cherbourg vertrekt  een Ferry  naar Ierland hier willen we straks met de camper een rondje rijden. Voor vertrek met de ferry kunnen we  eerst controleren of de boot er goed bij ligt en dan aansluitend de ferry naar  Ierland nemen. Om vervolgens na ons rondje rijden, via  de ferry vanuit Dublin over te steken naar Engeland om het verbouwde huis van onze dochter en schoonzoon in sheffield te  bezoeken. Maart volgend jaar, na 2 weken   op de kant,  zullen we in april 2025 onze reis naar het Zuiden weer hopen  te vervolgen.

We hebben na Duinkerken even terug gevaren naar Nieuwpoort voor een setje nieuwe lichtaccu’s. Deze hebben we uiteindelijk besteld via Jos Boone Middelburg welke ze binnen 2 dagen bij ons op de steiger wisten te krijgen. In Duinkerken hebben Nikita en james ons bezocht vanuit Engeland. Ze hebben de oversteek gemaakt met de Veerpont Calais Dover en daar waren we dus dichtbij. Goed om na 8 maanden de kids weer even te kunnen vasthouden en gezellig over de boulevard en het strand gewandeld.

Na de ontdekking van een falende accu kwam het goed uit dat wij weer even in Nieuwpoort waren want daar konden we de kids, dan op de terugweg van familie bezoek Ede naar Charlie, Nick, Cariña en Oliver, nog een keer treffen maar nu in Nieuwpoort.

Na vertrek van de kids zijn wij weer naar Duinkerken gevaren. En na een kort nachtje de volgende morgen om 0400 uur vertrokken naar Boulogne Sur Mer. Iedere keer als we vertrekken vaart er een kustwacht met ons mee of zelfs om ons heen. In Duinkerken hadden we al waarschuwingen meegekregen van  illegale imigranten in rubberbootjes. Dus toen wij wederom in de nacht aan het varen waren van Duinkerken naar Boulogne voer er weer een kustwacht mee om te controleren of we echt niemand mee hadden.  Het is vreemd te weten dat wij zijn uitgerust met, zeil, motor, AIS,  navigatie apparatuur verlichting, enz en dat zij in een rubberbootje met gare buitenboordmotor net als wij overstekende Ferry’s naar Engeland proberen te ontwijken.

In Boulogne weer heerlijk paar dagen gelegen en daarna koers gezet naar Dieppe. We hebben een zeehond en dolfijn gezien en heel veel vogels.  Zoals verschillende soorten meeuwen maar ook veel Jan van Genten. Uiteraard de hele weg gevist maar ook dit keer te hoge snelheid en dus weer niks gevangen.

In Dieppe hebben we een paar heerlijke dagen gelegen en de nodige geocaches gedaan, lekker aan het kiezelstrand gezeten en de nodige historie opgesnoven. De Historische brug ligt er een jaar uit voor renovatie dus was er een noodloopbrug om bij de kapel boven op de klif te komen.

Door draaiende wind en golven van het Frans/Engelse kanaal is de deining in de haven fors en zijn we blij dat we weer om 0400 uur kunnen vertrekken naar Le Havre.

De weersvoorspellingen zijn dagelijks erg wisselvallig en we besluiten door vroeg te vertrekken, mooi windje achterop ( niet dus),   we de stroom mee zoveel mogelijk kunnen benutten en we voordat onweer en regen losbarst binnen in La Havre kunnen zijn.  We zijn ruim op tijd binnen en de regen en de onweer bleven weg tot 1800 uur. Weerberichten staan in zand bij laag water.  Net als de plannen. We maken vast en leggen direct leuk contact met enkele mede franse zeilers die ook niet meer geloven in weerberichten. We hadden een mooie tocht dicht langs de kust en hebben alle kliffen en kleine plaatsjes van dichtbij kunnen zien.  Niet invaren want het was laag water en we zitten pas net na springtij.

We liggen in Le Havre en kennen de weg.  Dus even snel een boodschap gedaan in de supermarkt. En zo zitten we ’s avonds aan een schaal  met heerlijke  gamba’s.

Tegenover ons liggen historische Franse houten schepen. Zijn hebben een feestweek en er zijn veel bezoekers aan boord. We kijken naar elkaars schip en praten met handen en voeten in mijn slechts 2 jaar MAVO Frans. We worden uitgenodigd even te kijken onderdeks in dit mooie gerenoveerde 130 jaar oude zeilschip.

Daarna maken we ons klaar voor een verwachte 30 knopen wind voor de nacht. We hebben de rubberen stoppers en RVS veren tussen de landvasten geknoopt. Hans heeft een rustige nacht gehad want we zijn goed van de kant gebleven. Astrid echter toch onrustig omdat het vertrouwen in RVS veren nog moet groeien. Er komen nog wat dagen aan met veel wind.

We zijn inmiddels begonnen met de planning voor de winterstop en hebben contact met de verzekering over veilige en vertrouwde plekken in Noord Frankrijk. We gaan zeker nog naar Deauville en hopenlijk kunnen we st Vaast La Houge nog aandoen.  Voor we naar Cherbourg de 1e neus (zoals wij die noemen) omvaren. En we zullen in LaHavre zeker nog wat geocaches gaan zoeken.

We zijn blij met het Europese internet en telefoonbereik en kunnen dus van alles bijhouden hoe het met de familie gaat.

Inmiddels liggen we in Duinkerke binnenlopen ging op zijn Frans. Er staan stoplichten voor de haven,  als er groen boven en onder brandt  en wit in het midden brandt, mag je alleen met toestemming van de Verkeerscentrale binnenvaren. De VC was vrij duidelijk “NON, stay outside the Harbor” Navraag kwartier later bleef NON. Todat een Fransman vroeg of de lampjes wel goed stonden. Deze veranderde subiet in groen, groen en wit onder. Bij  de derde navraag kwam het antwoord. “Yes ofcourse you can proceed” alsof wij niet gezien hadden dat meneer zijn lichtjes was vergeten om te zetten.

We wachten hier op een bezoekje van dochter Nikita, james en Roxy. Zij gaan net als ons  Charlie bwonderen, onze kleindochter, waar ook wij even op gewacht hebben in Middelburg. Nu we hier liggen zijn de meeste Nederlanders op weg naar het Noorden. En weer onderweg naar huis. En wij maken wat plannen gebasseerd op weer en wind. We willen naar het Zuiden en kiezen voor de Zuidkust van Engeland. Maar eerst  wachten we dus nog heel even tot 22 augustus op de Kids uit Engeland met camper. Die de oversteek maken  van Dover naar Duinkerke. We hebben ze niet gezien vanaf december 2023 dus het wordt ook wel weer hoog tijd.

In Duinkerke krijgen we bezoek van Liz en Harry met de Blue Lady, mijn lichting genootje KMA. Verder vermaken wij ons met wandelen en geocachen. We komen erachter dat we al ruim 20 jaar geleden gewandeld hebben in het stadje en herkennen zowel het stadje als de boulevard dan ook niet meer terug. Veel nieuwbouw en ziet er best mooi uit allemaal. Geocachen in het Frans is wel een nieuwe dimensie en valt dus ook niet mee.

We kunnen nu mooi even haren knippen en scheren en we kunnen weer even een wasje draaien. Ook zullen vandaag dan toch weer even boodschappen gaan doen met de step.

Zo komen we zonder vaste plannen heerlijk relaxed de dagen door. We hebben eindelijk eens tijd om goed de kaart en plotter te bestuderen en ontdekken weer de nodige tooltjes waar we nog niet eerder gebruik van hebben gemaakt. Ik heb inmiddels onze papieren bijgewerkt zoals bemanningslijst en de App om ons straks in het niet meer schengen land UK te kunnen aanmelden. En alvast de route naar Dover in de plotter gezet. Oversteken op de drukste plek Calais-Dover. We liggen behoorlijk te schudden in de haven, zodat ik afgelopen nacht toch maar even twee rubberen landvast veren heb bijgeplaatst. Af en toe lijkt het of de landvasten willen knappen als het hard waait en er schepen hard door het kanaal varen.

Nu hadden we ons voorgenomen heel rustig naar het zuiden af te zakken. Dat is gelukt.  Na het missen van de walvis bij Ijmuiden.

en een overnachting in Scheveningen, zijn we met een prachtige dag naar Roompot gevaren. Door de sluis bakboord uit in de betonhaven op anker. Met onze nieuwe elektrische handankerlier geoefend en ruim 30 meter ketting uitgerold. Daar een paar nachten uitstekend gelegen en ons volledig off-grid kunnen vermaken. 

Zelf water gemaakt na montage van de nieuwe druksensor en met stroom en met de 440 watt zonnepaneenl en windmolen ons uitstekend kunnen redden.  Dagelijks rond 30 liter water gemaakt uit zout water op de stroom van de zonnepanelen 10Amp. Na paar dagen kwam er een sukk….l te dicht bij ons liggen en dat leverde met veel wind voor ons een oncomfortabele nachtrust  op dus  gekozen voor een ligplaats in de haven bij Roompot. Bijna leeg en overal plek.  De dag erna  volgde een pittige zeiltocht naar de zeelandbrug. 

Met alle zeilen erop en af en toe wat veel wind en hoe dichter we bij de Zeelandbrug kwamen hoe ruiger dat het werd.  Maar weer reven en al snel komen we bij de sluis door naar het Veerse meer. Daar een nachtje gelegen bij kortgene en de dag erna weer door. Ook voor het plaatsje veere lekker op anker gelegen en weer water geprobeerd te maken.  Maar alweer een storing. 

Na enige tijd kwam de wind flink door en dus besloten door de sluis aan de remming te overnachten.  De volgende morgen door naar ons vertrouwde plekje in Middelburg. Dicht bij watersportwinkel Boone  in de Dokhaven. Plots worden we opgeschrikt als er een doffe klap is in de boot.  Een Engelsman heeft even een inscchattingsfout gemaakt en hangt met zijn vlag de  Union Jack aan onze windpilot. En nadat hij de stok weet los te trekken schiet de pilot met schade terug. Hij wilde eigenlijk weg varen maar na aanmaning kwam hij toch aan boord en constateerde toch dat hij de boel ontwricht had.  Ondanks 2 dikke stootkussens  achterop kon dit niet worden voorkomen. Gelukkig kunnen we bij Boone uit Duitsland de nieuwe reserve delen laten bezorgen nu zit de boel weer op zijn plek.

En ja dat was het bericht. Van dochter carina uit Ede. Om de 5 minuten tralala. Dus treinkaartje gekocht en op naar Lelystad en Ede. We waren een kleindochter rijker. Charlie was er snel en we wilden haar graag zo snel mogelijk in de familie opnemen en bewonderen.

Nog maar 36 weken en een paar dagen maar o zo zoet. Na paar dagen thuis nog even op bezoek.  Moeder en dochter en familie doen het goed. Ook de onze moeders bezocht.

Nog paar dagen administratie thuis en terug naar Middelburg. Weer contact met Schenker voor de watermaker en ja hoor we hebben het zelf toch opgelost.  Hij maakt weer 30 liter in een uur. Boone is dicht bij dus ook nog wat elektronika gekocht en wat testen gedraaid als zendamateur op de SSB korte golf zender. En na contact met de Azoren ook daar weer tevreden over. Groetjes van Calypso crew.

We vermaken ons nog even in Middelburg door familie omstandigheden en geocachen er op los.  Verder alle dagen bijna markt of wel iets te beleven. Nu met de auto hier. Komende zondag weer terug met de auto naar lelystad voor de laatste administratie.