Voorbereiding helpt. Ons motto haast je als je tijd hebt. Want dan heb je tijd als je haast hebt. Een zeiler met tijd heeft altijd goede wind. Safety first.
Losgooien is heel letterlijk. Achterlaten wat je lief is. Keuze maken wanneer doe je het nog anders ben je misschien te laat, te oud of niet meer in staat. Leuke uitdagingen later of eerder plannen voor vrijheid van handelen. Er zijn ook geen problemen maar uitdagingen. Doen we iets voor of na als we weer terug zijn van reizen. Wij reizen en zijn niet op vakantie. We hoeven niet terug om te werken en kunnen plannen om drukke tijden of bouwvak en files zoals zwarte zaterdag of dagelijkse files te vermijden. Daar heb je op de Golf van Biscaje geen last van. Op een hele dag varen kan het zijn dat je 1 boot tegenkomt. Een hele Golf voor je zelf en dan vaart dat enkele cruiseschip op ramkoers.
Zowel AIS als de radar geven aan dat als zij en wij zo doorvaren wij waarschijnlijk zullen zinken. We roepen hem aan en krijgen direct antwoord. Dat is bij vissers niet altijd het geval. Die zetten zelfs graag AIS uit, zodat hun collegae niet weten waar de beste vis zit. Het cruiseschip vaart een strakke koers met 4 keer de snelheid van de Pinta. Ze geven aan dat zowel AIS als onze radar reflektie van de Pinta keurig zichtbaar zijn. Behalve de bestemming. Maar ja die passen we tijdens varen nogal eens aan. Plannen staan geschreven in zand bij laag water. De kapitein van het cruiseschip geeft aan. Pinta hou koers en snelheid. Ik wijk uit. En met dat hij het zegt, zien we op de AIS zijn koers aflopen en vaart hij op ruime afdstand achter ons langs. Daarna zien we hem zijn oude koers weer oppakken en zijn weg vervolgen. En dat alles in een windstille mistige omgeving. We hebben 12 uren met de halfwinder goed kunnen zeilen maar van de totaal 69 uren varen heeft de motor er ook 57 meegedraaid. Met een verbruik rond de 1,5 tot 2 liter per uur. Onze tank bevat 275 liter en we hebben 80 liter in 4 tanks reserve op dek staan. Meer dan genoeg dus. Een groot voordeel dat de motor draait is elektrisch zetten van koffie, koken met de hoge drukpan en gebruik kunnen maken van de inductieplaat. De omvormer 1600 watt met daarop de 115 ampere dynamo doet dat zonder al te veel moeite, ondersteund door 440 watt aan zonnepanelen en onze Rutland windmolen. Voor het rusten om en om hebben we duidelijke afspraken.
Alle verlichting staat op rood zodat we in donker kunnen blijven kijken en onze ogen niet steeds hoeven te wennen. Overigens helpt een volle maan daar ook goed bij mee.
Wie buiten in donker in de kuip de wacht houdt, reddingsvest aan, lifeline aan de kuip gekoppeld en niet uit de kuip zonder de ander wakker te maken. Voor diegene die rust hebben we een slingerkooi gecreerd. Door een net te spannen naast de bank en van de kussens een heuze kinderbox te maken.
Ik heb nog wat last dat ik licht slaap en iedere wijziging van koers en zeilstand voel ik en daar reageer ik op. Astrid heeft in het begin na het eten van een heerlijk broodje ei daar ineens toch wat last gekregen in de buik en vindt dat het broodje ei verkeerd gevallen is en dus voert ze de vissen en probeert weer te herstellen. Gelukkig is de zeeziekte zoals we dat ook wel noemen van korte duur en kan ze na een kort slaapje op de bank buiten weer helemaal meedoen.
We hebben het vroegere zeilwedstrijd startklokje van de kinderen, op 1 uur aftellen staan en noteren ieder uur in het logboek een waypoint, werkelijke koers over de grond, koers van de boot, afstand tot einddoel etc etc. Zodat mocht de elektronische apparatuur er mee stoppen we op ouderwetse manier kunnen navigeren. Kompas en sextant ( die wil ik me deze zomer eigen maken). Tegenwoordig hebben we vele gps apparaten aan boord. Een plotter, een reserve plotter, de marifoon, de nood hand marifoon, de geocache gps, 2 telefoonds de kortrgolf zender en de garmin inreach 2 mini. Dus aan coordinaten geen gebrek. Als tenminste ivm de oorlog niet de satelieten worden uitgezet of misleidt. We ontdekken nu eigenlijk pas hoe verslaafd we zijn aan internet. Dus niet alleen kinderen hebben dat. We halen op internet moeiteloos gribfiles, weerberichten binnen en praten de hele famillie en vrienden bij tijdens reizen. Zodra de laatste windmolen parken aan de horizon verdwijnen is ook de laatste zendpaal weg en staat in de telefoon ineens, geen netwerk beschikbaar. Als je dan nog niet de famillie hebt aangegeven dat je telefoon zo uit gaat, geeft dat even een unheimlich gevoel. Dan is de garmin inreach mini 2 sateliet zender en ontvanger een fijne oplossing. Iedere 10 minuten geeft het systeem een coordinaten kruimelspoor en daarnaast gevraagd een weer bericht en op oude wijze 125 karakters sms tekst per keer. Totdat de oorlog de satteliet uit zet. Gelukkig weten we met onze kortegolf zender de famiilie te laten weten via winlink mail dat alles goed is aan boord. En omdat we de kwaliteit van weerberichten van garmin in reach matig vinden halen we met de SSB kortegolf zender ook nog moeiteloos gribfile weerberichten binnen. De navigatie systemen lijken veel op de huidige googlemaps autosystemen en laten ons ook weten dat we in dit tempo in de nacht zullen aankomen. Het is grappig als bij Astrid in haar waakbeurt ineens een vogeltje op visite komt. We denken dat het de tjiftjaf is die zich direct thuisvoelt. Ze landt op het hoofd van Astrid maar er een selfi van maken is helaas mislukt.
Na eerst in de kuip de nodige mugjes en spinnetjes te hebben verorbert vliegt ze naar binnen en zoekt een rustig plekje in de salon. Nog net voordat ze de reis over de Golf van Biscaje weer voortzet doet ze nog wat poepjes in het vooronder en verdwijnt weer aan de horizon. Het voordeel van 3 dagen en 3 nachten zeilen is dat iedere zons opgang en zons ondergang volledig om je heen te zien is.
Astrid heeft inmiddels de telelens tevoorschijn gehaald en hoopt op die manier nog wat mooie natuurfoto’s vast te leggen. Dat valt nog heel niet mee als iedere keer een dolfijn net weer onderwater verdwijnt als de klik klinkt van de camera.
En dolfijnen die in het donker om je boot zwemmen verlicht worden dan weer rood en dan weer groen waardoor je eigenlijk het al weer jammer vind dat we van plaatsje verwisselen. Even wat eten en dan binnen weer de slingerkooi in.
Omdat we berekenen dat we waarschijnlijk rond 1 uur snachts binnen varen moeten we ons goed voorbereiden. Onbekend water, rotspartijen voor de kust en een veilige invaart route advies via de westkant maken dat we aan de bak moeten. We bestuderen de bijbels voor de scheepvaart. Block marin, de Reeds, Pilots, vaarwijzer de papieren kaarten en de apps op telefoon (welke ook niet allemaal zonder internet werken). En natuurlijk de bijgewerkte plotterkaart van navionics. We bereiden ons voor op een spannende eerste keer bij nacht aanlopen van een wildvreemde haven. De informatie geeft aan dat als eerst de Torre de Hercules ons het eerste uur de weg gaat wijzen.
We zoeken eerst naar het witte flitslicht patroon 1 sec aan van 4 seconden, dat 4 keer en dan verder even donker tot de rest van de 20 seconden. We tellen samen of we de juiste vuurtoren hebben. Inmiddels varen we al een uur eerst recht op een boulevard af die gelukkig ver genoeg weg ligt.
Zodra we de koers van 145 graden naar de toren kunnen draaien. Varen we wederom een uur in deze koers met rollende golven van achteren naar de wal. Waarschuwing in alle bijbels, blijf minimaal 1,5 mijl uit de kust ivm rotsen onder water. Zodra we een hoek kunnen maken van 108,5 graden naar een berg aan de overkant, begint de volgende uitdaging. Een uur lang 2 witte geleidelichten op de berg in 1 lijn houden. Zien we rood dan moeten we stuurboord. Zien we wit op wit dan zitten we goed. Na weer een half uren hebben we aan stuurboord een groen knipperende lichtopstand en in de verte een groen baken op de in zee uitlopende golfbreker die we nu door nog een half uur varen op 182 graden moeten aanhouden. Om vervolgens stuurboord uit langs een kasteel Santo Anton veilig de jachthaven te bereiken.
Het is ons gelukt en maken om 0100 uur na 3 dagen en 3 nachten varen over de Golf van Biscaje, in A Coruña vast. Voor ons een top prestatie die we na alles opruimen vieren met een steigerbiertje. Nou ja ik, want Astrid ligt al gauw te slapen. We zijn blij dat gelukt is maar zullen altijd proberen onbekende havens voortaan bij dag aan te lopen. Hoewel om deze tijd niemand op het water was en je alleen op de lichten hoefde te letten. Die waren zeeeer duidelijk zichtbaar. We melden onze veilige oversteek zonder orka’s en ontelbare hoeveelheid Dolfijnen bij PT Orca. En bellen met internet even met de famillie dat we veilig zijn aangekomen. We zijn nu een paar dagen in A Coruña en vermaken ons goed en vangen 1 dag later Ghost op die solo zeilend ook de eindstreep heeft gehaald. We ontmoeten veel leuke mensen en vullen de voorraden weer aan en maken de watermaker weer gereed voor gebruik.
Zodat we volledig off grid kunnen gaan genieten van Spaanse Rias. De dinghy is nu weer aan dek gelegd en plannen worden gemaakt. Genoeg te ontdekken in deze omgeving.
We rekenen af bij de haven en beginnen aan de Ria de Ferrol
2026 de Spaanse Rias 