We hebben besloten om vanaf Quiberon weer naar onze favoriete haven Crouesty te gaan. Daar blijft de grote supermarkt voor Astrid een fijne winkel om groot in te slaan. Grote voordeel, de winkel is op de haven, en daarmee met de rugzakken snel te bereiken. Op de haven wordt alweer een tent opgebouwd en het ziet er naar uit dat ook hier dus weer een optreden zal plaats vinden. We liggen weer eerste rang dus dat wordt leuk. Het is een bijzondere band met trompetist, baritonsax, gitaar, piano en drums. Het is bijzonder dat hier, een vermoedelijk danspaar, die de show steelt en ook hier weer de jeugd meekrijgt. Zeer geslaagd avondje dus weer.
De volgende dag gaan we de Morbihan verder verkennen. We waren nog niet in Arradon geweest dus een goede optie en we willen eigenlijk nog wel wat ankeren. In Arradon staat weinig water dus we moeten via de marifoon even vragen hoe we de haven aanlopen, of er een boei of een steiger vrij is. We krijgen een aanbod om de laatste plek met diepte 2,10 mtr te gaan liggen aan de steiger. We wachten even tot een boot vertrekt met een familiereünie en dan kunnen we de boot vast maken.
Een redelijk bumpie plek door langsvarende boten, maar wel met de lijntjes aan de kade. We gaan weer wat rondlopen en doen weer wat geocaches en lopen langs een oester kweker. Het rondje is om de baai heen en komt uiteindelijk uit bij Port Blanc, waar we later nog een keer aanleggen. In de bossen en langs de kust mooie routes te lopen maar wel af en toe wat lastig geocachen, door best wel veel afwijking van de GPS van de legger of onze GSM.
We krijgen op de kop van de steiger bezoek en je raadt het al, ook hier wordt een bandje geinstalleerd, Het is een Fransman op gitaar die voor een groep mensen van een bedrijf op een mooie oud schip een feestje gaan vieren. We zitten dus eerste rang en genieten ook van de muziek. Het dorpje Arradon is een bruisend en levendig plaatsje. met in de haven veel zeilende jeugd.
Ik film overdag een fanatieke jongeman die net zijn zeilende foiler surfplank voorzien had van een foiler om ook zonder een parasailertje te kunnen surfen. Hij is er druk mee om een waterstart te maken en droog terug te komen aan de kant. Ik vraag zijn Appnummer en stuur hem de gemaakte filmpjes, waar hij heel blij mee is en noemt zich zelf in de app de surf quy.
Er wordt snachts gevist op de steiger door een groep die een zeilboot hebben liggen en maken zoveeel kabaal en beweging dat onze bewakings camera op de boot iedere 5 minuten alarm geeft en een filmpje opneemt. Ik zet het systeem maar even uit en gelukkig zijn ze snachts gaan varen en keert de rust weder.
De volgende morgen willen we het 2e deel van het eiland Ile aux Moines nog verkennen en krijgen een plekje aan steiger 1 . Op de vrij drijvende steiger is stroom en water (water is afgesloten wegens grote tekorten aan drinkwater).
We varen met de taxiboot naar de kant en huren versnelling fietsen. De verhuurder vindt ons dappere hollanders en is van Nederlanders wel gewend dat ze niet perse om accu fietsen vragen. We snappen later wel waarom hij wat gereserveerd keek. We fietsen het hele eiland rond en lopen waar we niet kunnen fietsen. Zo hebben we dan alle geocaches van het eiland gescoord. We weten dat er een goede oesterbar zit op dit eiland en we hebben nog een 36 jarig huwelijksmaaltje te goed. Dus besluiten hier eens lekker uit de band te springen. We bestellen niets maar laten ons verassen. Dat hoef je tegen de jongeman maar 1 keer te zeggen en die pakt meteen lekker uit. Oesters, Venusschelpjes, Gamba’s en een heerlijke witte wijn met als toetje van cremebrulee met pruimen en geroosterde amandelen en een echt frans kopje koffie. (voor mij wat weinig koffie, maar goed mijn maatstaven zijn dan ook anders)
We lopen voldaan terug naar de steiger en laten ons door de watertaxi weer naar de boot brengen. Inmiddels hebben we een veel te grote drukke boot naast ons gekregen waar 6 paxen op en af stappen over onze boot. Nadat ik vertel hoeveel werk het is om het ons oude dek nog wat levensjaren te geven gaan ze rustiger en op sokken over ons dek. We bakken smorgens nog een brood voor de komende dagen zodat we niet direct weer een winkel hoeven op zoeken en hebben nog 200 liter drinkwater.
Dus nog genoeg voorraad. Er ligt achter ons een FF van een meter of 6 en ook dat blijken Nederlanders. Een jong stel loopt langs en zeggen in het Nederlands gedag. Al snel zitten ze bij ons aan boord met een koppie zeilers koffie( geen melk geen suiker) en vertellen ze dat met een weekje vakantie en slecht weer in Nederland ze het bootje even op een trailer hebben gezet en even naar Frankrijk zijn gereden om een weekje te zeilen en dan weer terug. Het hoofddoel een keer gevaren te hebben op de Golf van Biskaje. Dus ze moeten eerst nog even de Golf de Morbihan over om bij de studentenclub uit Leiden mooie verhalen te kunnen vertellen.
Na alle drukte hebben we nu echt behoefte aan wat rust. We stippelen de route uit over ondiepe stukken naar Ile D’árz en gooien daar na wat rondjes kijken ons anker uit. Volgens de wind verwachting gaat de wind draaien naar achter het eiland en kunnen we hier wat uitrusten. Niet veel later komt er een s…….. Fransman die zijn anker ongeveer op ons anker gooit. Als ik hem er op aanspreek dat de wind gaat draaien en we last van elkaar gaan krijgen trekt hij zijn schouders op en gaat naar binnen. Resultaat wederom een onrustige nacht voor ons. De voorspelling komt uit en hij eindigde ongeveer 5 meter voor onze boot. We gaan slapen met een mooie zons ondergang met maar met de wetenschap van ankerwacht. Ieder uur even kijken.
Gelukkig draait smorgens de wind iets terug en zwakt af, waardoor we besluiten niet nog langer naast de sukkel te liggen. We zijn er vroeg bij en hij wordt niet eens wakker en zal wel gedacht hebben. Ik heb gewonnen want de Pinta is vertrokken. Grrrrrrr. We gaan naar de overkant van Ile aux Moines en vragen een Mooring boei bij Port Blanc. We boeken meteen voor 2 nachten en willen rust. Omdat we overdag niet gewend zijn te slapen maar gewoon kilometers te maken gaan we met de taxi naar de wal en lopen nu vanaf Port Blanc in de richting van Arradon langs de kust en geocachen ons een weg naar een kerkje met een multicache.
Daar gaan we op de bankjes zitten en beantwoorden daar op rustige wijze alle vragen. De eindcache ligt op een zeer voor de hand liggende plek net voor de deur in een bord met de naam van de kerk.
De mooringbal, die we hebben is veilig en rustig maar wel wat beweeglijk door de vele langs racende rubberboten. Maar we kunnen eindelijk rustig bijkomen van een drukke week. Uiteraard liggen er weer reizende Nederlanders met Beppie uit Makkum naast ons. Geen fransen dat geeft rust……
Verder ZUID 2025 
Mooi verhaal weer. 😄
LikeLike