29 juli 2025 we hebben nog een half eiland te ontdekken. Nu nog laatste stop Port Louis en dan op naar Ile de Groix

We hebben doordat we konden schuilen in Locmiquelic nog wat kunnen fietsen die we konden lenen van de haven. En bezoeken daar de Citadel en het ereveld in Port Louis. Ook de begraafplaats waar de overledene geëerd worden vanaf WO-I en WO-II. Een geocache diep in een trap en een grot naar beneden laten we maar aan ons voorbij gaan. We lezen in de app dat ook anderen hem zeker niet veilig vinden

We zijn op 21 juli 36 jaar getrouwd en willen graag uit eten. Helaas is het een maandag avond en zijn de restaurants gesloten dus zijn we uitgekomen bij een Bankok Tai waar het binnen zo warm was en dus maar eten besteld hebben en takeaway meegenomen naar de boot. We hebben een keuze Sushi gemaakt en deze met een drankje op de boot verorberd. We spreken af ergens onderweg als we een restaurant tegen komen waar we een grote Fruit de Mer kunnen bestellen met allerlei soorten vis we daar het gewoon nog een keertje over doen.

We schuiven nog een haventje op en met het juiste tij vertrekken we vroeg vanuit Locmiquelic naar Port Louis. 1,5 Mijl verder dus bijna niet de moeite om los te gooien. Nadat we een veerboot even de ruimte geven aan te leggen varen via de diepe stukjes naar de ingang van Port Louis. We roepen op en het lijkt erop dat we ze hebben wakker gemaakt. De havenrubber moet nog langs de boxen varen om te kijken of er lege plekken zijn en na een minuut of 10 krijgen we een plekje achter in de haven. We vinden het wat ongezelliger dan aan de visitor steigers omdat veel Franse boten dan verlaten om je heen liggen.

Maar we hebben nog genoeg wandelingen dus we gaan na het melden bij de havenmeester er weer snel op uit. Navraag bij de havenmeester leert ons ook hier dat 12 jaar eerder de haven is vernieuwd en uitgebaggerd. En dat dus ook hier de navionics kaart en andere waterkaarten niet zijn bijgewerkt. We hebben gezien dat er een natuurparkje moet zijn langs de kustweg en wandelen weer een rondje. We lopen voorzichtig de brug op van de haveningang. want deze lijkt al vele jaren buiten gebruik. En na een grote ronde komen we weer uit bij alle fortificaties en wandelen weer naar de boot

Ons oog is gevallen op een restaurantje langs de haven waar ze lagoustines verkopen. Astrid heeft daar al enige tijd haar zinnen op gezet. Dus besluiten we daar ons avondmaaltje te gaan doen. Ik bestel een fish and ships. Er zit veel werk aan een lagoustine om deze te pellen en het maximale eruit te halen. De zielige oogjes die Astrid aankijken blijft voor haar een dingetje.

We gooien de volgende morgen vroeg los in Port Louis in de hoop dat in vakantietijd het mogelijk bomvolle eiland ons een plekje gunt. We hoeven alleen over te steken en komen al vroeg de haven van Ile de Groix binnen. We roepen op en de eerste reactie is inderdaad maak maar vast aan de boeien in de voorhaven. We hebben de webcam van te voren gezien en dat staat ons niet echt aan 2 rijen van 25 aan elkaar gebonden boten naast elkaar met voor en achter mooring ballen. We worden door Fransen met een mooi verhaal opgelopen en deze krijgen op vreemde wijze toch een plekje aan de steiger in de binnenhaven. We besluiten gewoon geduld te hebben en dobberen in de haven ingang. Inmiddels is de rescue boot gealarmeerd en deze geven we even de ruimte naar buiten te varen en al snel staat de havenmeester weer boven op de kade muur en roept naar ons gewoon naar binnen varen en plekje 2 in de haven is voor jullie. Tot zover dank je wel havenpersoneel. Weer een topplekje in Ile de Groix.

Al snel worden we begroet als echte locals inmiddels door een belgische zeiler die ons al binnen heeft zien varen en we hadden al eens naast elkaar gelegen in Vannes. Daarna nog een Nederlandse meneer op leeftijd die de boot te koop had staan want het was met zijn 82 jaar een beetje zwaar aan het worden. Weer genoeg te beleven dus. Dezelfde dag besluiten we een klein rondje alvast te lopen en wat geocaches aan de westkant van het eiland te doen.

Een mooi kustpad met prachtige uitzichten over de ingesleten kliffen. Als er storm is en golven vanuit de oceaan komen dan moet zo’n rots van goede huizen komen om het gebeuk van golven te weerstaan. Dit is goed zichtbaar en er zijn dus hele uitgesleten baaien die laten zien hoe de tijd van jaren de kliffs heeft bewerkt.

Er is op het eiland aangegeven dat er wat muziek zal zijn en tegenover ons legt een zeilboot aan die meteen een bord ophangt met reclame voor het chantikoor. Die hebben we die overigens nergens kunnen vinden maar wel een geweldige rockband verstopt op een binnenpleintje in Groix waarbij jong en oud gezamenlijk dansen met het bekende Bretonse dansje. Pinken in elkaar en rondhossen.

Vergelijkbaar met de polonaise in Nederland maar dan aangevoerd door een oud baasje die op zijn oude dag de jeugd wel kan motiveren mee te doen. We vermaken ons dus weer goed en bedanken voor we weglopen de oude baas nog even voor de vermakelijke avond. Leek wel een besloten feestje maar dan wel voor de eilandbewoners. We herkennen dat van onze tijd toen we woonde op Vlieland.

We hebben hier weer 2 dagen gratis liggen op ons kaartje en gaan nu voor de grote wandeling de Zuidwest kust langs naar het uiterste puntje van het eiland. Ik reken al snel uit dat de 5 km hemelsbreed al gauw 7,5 km heen is via het kustpad. We beginnen te lopen en zien direct al rescue boten van de brandweer zoeken naar groot benzine of oliespoor langs het eiland. Niet best en savonds zien we wat mogelijk de boosdoener was een gezonken speedboot met een 300 pk motor die gezonken wordt binnengesleept in de haven vlak achter onze boot wordt vastgelegd .

We lopen een fikse wandeling doen een aantal geocaches en besluiten er niet nog 3 km bij te plussen als we ook nog Pen En de vuurtoren willen bezichtigen. Na 15 km lopen komen we weer aan op de boot en ploffen met een biertje in de kuip.

Plannen maken voor de volgende morgen, we gaan zeilen naar Quiberon. een uurtje of 4 tot 6 varen afhankelijk van de wind windrichting stroming en deining. We gooien weer een hengeltje uit achter de boot en vangen weer 2 mooie makreeltjes. Astrid wil graag dat ik ze snel uit hun leiden verlost. Dus met fileer mes en snijmat snel de kop eraf ingewanden eruit en dan in een zakje in de koelkast. De maaltijd voor vanavond is alvast geregeld.

We hebben af en toe een grote golf achterop de wind in het begin iets te rustig mee maar later op de dag trekt deze aan en kunnen we met net nog niet te hoeven reven kruisend naar de haven van Quiberon. We worden weer ontvangen door de haven crew welke wel een plek heeft die ongeveer 2 meter zal zijn en anders lig je waarschijnlijk in de modder. Mij wat te veel misschien en waarschijnlijk. Alternatief wordt wachten op 2.20 mtr drempel water om een prachtige binnenhaven in te varen die inmiddels op de kaart nog steeds droogvallend is aangegeven maar waar prachtig de 2,20 meter achter blijft als 6 uur later het water weer wegloopt met de ebstroom.

We zoeken onze inmiddels Luxenburgse vrienden op en doen daar gezellig even een biertje zij hebben daar inmiddels na vele jaren wachtlijst voor de zeilboot een plekje in de haven en inmiddels met wat hobbels een appartement met uitzicht op de haven en de boot gekocht en aan het opknappen. Nadat we opzij kijken zien we een 50 jaar lidmaatschap vlaggetje van onze zeilvereniging de WvLelystad. Als we contact leggen is het de Edix met Ed en Claudia. Uiteraard een steigerborrel verder en de volgende avond nog een gezellige avond bij ons aan boord zijn we weer helemaal bijgekletst en spreken we af elkaar deze winter bij alle evenementen op de haven te gaan ontmoeten.

Onze buurman is een Fransman die mij aanspreekt en zegt in zijn allerbeste Engels dat ik iets op de blog geschreven heb over het gebrekkig Engels van veel Fransen, Wel grappig want omdat we de gesprekken beide in gebrekkig engels doen begrijpen we elkaar helemaal. Hij mag zijn te korte elektrische kabel bij ons over de touwen leggen en hij bied aan als we Croetsy zijn zijn box te vragen. Voor ons natuurlijk geen optie want ook hij komt 1 dag later hier weer terug en dan zouden we weer een ander stekkie moeten zoeken. Als de volgende morgen het water afneemt tot 3,5 meter besluiten we de drempel over te gaan en hebben daarmee 1,5 meter extra onder de kiel een fijn idee bij wegvaren uit een haven. We hebben de zinnen gezet op Croesty omdat daar een grote intermarche op de haven zit waardoor we alle voorraden weer gaan aanvullen. En onderweg besluiten we de watermaker op de 10 Ampere van de zonnepanelen weer wat water te laten maken zodat het watermaaksysteem mooi schoon blijft en de tank gevuld.

Fijn idee een watermaker te hebben zeker nu de autoriteiten in Frankrijk hebben afgekondigd alle misbruik van water te bestraffen omdat er een tekort dreigt aan drinkbaar water. Niet ieder bootbezitter leest of wil lezen dat het dus niet de bedoeling is dat je je boot met zoet drinkwater van zout ontdoet en dus misbruik maakt van drinkwater. We hebben onzelf getrakteerd op een heerlijk portie gamba’s en Astrid maakt er weer een culinair lekker sausje bij en met een lekker wit wijntje hebben we ons buikje weer gevuld en kunnen we met een gerust hard vanavond hier weer een muziekoptreden verwachten pal voor de boot.