19 juli 2025 de eerste echte regen en serieuze verwachting harde wind of valt het mee?

In Vannes hebben weer afscheid genomen van onze buurtjes uit Lelystad, Louis en Sylvia, zij hebben ons met de camper opgezocht. Dat was weer heel gezellig. We ontmoeten in Vannes ook Jan en Yvon uit Kampen met de boot en zij lijken het geocachen wel leuk te vinden. We leggen uit hoe het werkt en lopen de eerste caches even met ze mee. Na alle muziek en festiviteiten besluiten we vroeg te vertrekken met opkomend hoog water, zodat we het ondiepe kanaaltje bij Vannes kunnen uitvaren naar Ile aux Moines een eiland in het midden van de Baai van Morbihan. Het eiland heeft een haventje met 2 drijfsteigers en een aantal mooringboeien. Aan de overkant ligt Port Blanc, waar we eerst proberen te gaan liggen maar de stroming is zo groot en de wind nog zo verkeerd dat we besluiten toch bij Ile aux Moines te gaan liggen. We roepen op en horen tussen alle andere oproepen iets van nr 1. Toen nog onbekend voor ons. Dus vragen we een veilige diepe boei en krijgen een mooie plek op 8 mtr diepte. Dan kan er dus nog wat af en liggen we altijd goed. Er is aan deze kant nauwelijks stroming en nauwelijks wind. We roepen de taxi op en een jonge dame in een rib (rubberboot met dikke motor) komt ons ophalen. dezelfde dame die gisteren heeft geholpen de boei op te vissen en onze landvast er aan vast te maken. Frans havenpersoneel ervaren we als super vriendelijk en zeer hulpvaardig.

Zodra we aan de kant zijn gaan we meteen wandelen en geocachen en komen de inmiddels ook fanatieke Jan en Yvon weer tegen. Aan steiger 1 die we gisteren niet goed begrepen lag Johan de Belg met Breehorn en stuurde ons een bericht. he ik heb jullie gezien. Wij hem nu ook op webcam van de haven maar s morgens was hij al weer vroeg de baai uit op naar een volgende plek. Wij laten ons na een lange wandeldag weer terug brengen naar de boot en hebben helaas op een aanliggend eiland na 3 kwartier zoeken, het vinden van de geocache moeten opgeven. Was te moeilijk tussen de bomen en rotsen. gelukkig hebben wel een mooie wandeling gehad met veel uitzicht punten en langs de oesterkwekers.

Nadat we weer een paar dagen hebben gelegen besluiten we met een niet te hoge coefficient de baai te verlaten. De baai van Morbihan staat bekend om zeer sterke stroming bij springtij. We gaan dus een uur voor kentering weg en worden met een mooie 2,5 knoop stroom mee naar buiten geslingerd en zijn daarmee om 0900 uur s morgens al in le Crouesty. Hier wacht op ons als het goed is onze passeport escales, verstuurd door onze thuishaven Folleux. Helaas is de taal nog af en toe wat lastig en komen ze er na 2 dagen achter dat ie gewoon netjes in de brievenbus lag. We doen nog even boodschappen in de grote supermarkt op de haven en zorgen dat we weer vol met water diesel en eten naar het volgende eiland kunnen, Belle Ile en mer. We varen vroeg weg omdat er in de morgen nog wat wind zou zijn. We besluiten zonder rif te vertrekken en voor we het weten zakt de wind eruit en kunnen we niet anders dan de rest op de motor te varen. We komen aan bij Belle Ile en mer en roepen de capitainerie op en vragen of we kunnen liggen in het Bassin Saline. We worden gevraagd aan de boeien buiten de haven vast te maken en we zullen worden opgehaald als we naar binnen kunnen.

Wederom bij 2 uur voor hoog water. de sluis gaat pas open als er meer dan 2,20 meter water is in het bassin. We varen naar binnen en worden door een vriendelijke, ruige meid, lang haar met petje en porto, rechtopstaand in de rubberboot en overal tatoes naar binnen begeleid. We krijgen een hele rustige plek eigen steigertje helemaal in het bassin. De verhalen van langer wakker liggen door feestende kroeggangers, daar hebben we dus geen last van gehad en we hebben dus ook niet gestapeld gelegen in de binnen haven. De kaart zegt 1,70 meter maar havenpersoneel weet dat er minstens 2,10 meter blijft staan.

Dit valt dus bijna helemaal droog en dus moet je wachten om hier naar binnen te kunnen varen.

We gaan hier fietsen huren en willen het eiland rond. Gelukkig zijn het elektrische fietsen, want ik zou ook niet weten hoe je anders al die heuvels op en af komt. We fietsen het hele eiland rond en hebben bij de eerste supermarkt even du pain, du vin et boursin gehaald voor onderweg. We fietsen door het plaatsje Sauzon, een plek waar je ook het eiland kan bereiken, echter wel alles aan boeitjes en op dit moment in grotere deining en wind. We zijn dus wel blij met ons plekje en fietsen het eiland verder rond langs nog wat mooie kliffen en worden op de helft van de dag getrakteerd op een fikse bui. maar gelukkig is het eiland niet groter dan texel dus na droge kleding klaart de lucht weer op en maken de rest van het rondje op het eiland af.

Zodra we weer op de boot zijn begroeten we Jan en Yvon nog even en begeven we ons in het feestgedruis. Er is nationaal feest op 14 juli de Franse revolutie de bestorming van de bastille in Parijs. Wat ook hier gevierd wordt met veel muziek bandjes en een groot vuurwerk. Dit hadden we natuurlijk allemaal niet willen missen.

Nadat het vuurwerk een brandje had gesticht op de forthelling heeft de plaatselijke brandweer adequaat de brand geblust en kon het feesten verder gaan.

In de vroege morgen na een paar dagen hebben we nog 1 dag een windrichting die ons naar een Noordelijker plekje kan brengen. We besluiten ondanks, we gaan zuid toch Noordelijk te varen en alsnog de eerder overgeslagen baai van Lorient te bezoeken. Als Astrid ineens zegt he kijk allemaal vogels duiken in het water, worden we weer getrakteerd op een groep dolfijnen. Ondanks dat we ze regelmatig zien blijft het een bijzonder tafereel. We hebben gehoord dat er ook een hele grote maanvis moet zwemmen in deze omgeving en die hopen we natuurlijk ook nog een keer te zien.

We maken vast in Kernevel en komen erachter dat dit wel een heel beroemde en beruchte plek is. In de WO-II hebben de duitsers hier de allergrootste beschermende bunkers gebouwd en hier rondgevaren met 130 onderzeeers , ze hebben hier gebouwd en ook schepen laten zinken voor de ingang om te voorkomen dat torpedo’s de schepen konden raken. S avonds horen we een MAG (machine geweer leegschieten) een oefening op een zwarte rubberboot die met hoge snelheid de marine basis nadert. Gek geluid waar ik na lange tijd nog steeds snel herkenning aan heb. Er wordt dus nog steeds door veel landen flink geoefend. Ook de gevechts heli’s vliegen hier dagelijks laag over.

Zwarte rubberboot in de aanval, aanval afgeslagen met MAG.

Een bijzondere boot is deze met een zeil als michelin mannetje, een mast die hydraulisch uitschuift en een zeil als vleugelmodel die zich in alle richtingen kan begeven. een echt onderzoekschip

Inmiddels is deze plek ook een samen scholing van mega grote race catamarans die allemaal dagelijks even een rondje naar buiten maken om te testen en te oefenen. Een mooi gezicht en vooral de snelheid die ze in zeer korte tijd kunnen bereiken. We maken ons maar niet te druk hoe we moeten uitwijken want dat redden we nooit met die snelheden. We fietsen hier nog even naar een supermarkt doen inkopen en ontmoeten hier onze Canadese vrienden Guy en Marie-Piere met de Westwind een 50 ft jeaneau. We nodigen ze uit in ons kleine stulpje en hebben een gezellige avond. Ook zij varen zonder vast doel de wereld over en gaan iedere keer een stukje verder. We gaan ze vast nog wel vaker ontmoeten. Na 2 dagen Kernnevel willen we door de voorspelde wind en regen een goede plek om te schuilen en besluiten over te steken naar Locmiquelic een leuke en mooie haven die met elke diepgang te bereiken is, en bij ons in de stopover zit van onze gratis havens. 2 dagen liggen en dan weer verder. Maar door 1 dag te betalen mogen we er 5 blijven liggen en overbruggen zo het mogelijk komende slechte weer. We lenen hier wat fietsen en gaan naar Port Louis waar we weer even gedag zeggen tegen Jan en Yvon uit Kampen. Ook doen we vervolgens nog een rondje geocachen. Gezellig stadje met weer een heus fort, citadel en een muur om de gehele stad.