7 juli 2025 Het valt niet mee om alle belevenissen bij te houden

Na het tekenen van het jaarcontract in Folleux, zijn we gaan wennen aan een nieuwe fase. Overal 2 nachten liggen of 5 dagen per jaar. We varen de La Vilaine verder af naar Arzal en bezoeken daar wat watersportwinkels. Alvast oriënteren op onze koelkast die af en toe kuren begint te krijgen en die ik tot nu toe nog steeds aan de praat kan houden. We lopen over de haven van Arzal en kijken even bij de sluis en genieten van het nog steeds mooie weer. De zon is onverbiddelijk en lijkt met zijn UV een ware sloper. We besluiten de naaimachine vandaag op de salon tafel te zetten en eens wat beschermingshoesjes te maken voor de gasfles en buitenboordmotor. Astrid gaat helemaal los op de stofjes en maakt van de lappen die we hebben zowaar een paar mooie afdekhoezen.

Het is nog steeds warm en zonnig dus we berekenen alvast hoe we straks de sluis van Arzal Camoel zullen nemen en hoe we zorgen dat we met het weekend op komst de eerste in de sluis zullen zijn. We maken 0700 uur los en liggen net als een Engelse mannenboot als eerste voor de sluis. Al snel loopt achter ons de toevoer vol en voor we het weten wordt de sluis volgepropt met ongeduldige Fransen die allemaal zo snel mogelijk met hoog water nog het open water willen kiezen. Hoogwater valt samen met de eerste schutting om 0800 uur dus we moeten rekening houden met alleen maar minder water als we varen. We komen de sluis uit en motoren zo snel mogelijk naar dieper water en hijsen de zeilen. We besluiten te zeilen naar Quiberon. We hebben een mooie wind en gooien weer een hengeltje uit als de wind weer minder wordt. Zodra we plek hebben in de haven tussen nog 1000 andere boten lopen we zo snel mogelijk naar een strandje. We koelen gelukkig wat af en lopen via de douches terug naar de boot. We maken gebruik van de gsm waar we met de code van het paspoort escales overal naar binnen komen. Op iedere haven van paspoort escales hebben we gratis wifi, gratis douchen, gratis elektra en een gratis ligplaats. Als echte Hollanders bevalt dat ons prima.

Al snel wordt er op de boot geklopt en staan er vrienden van de Larus Michel en Dany. Wij hebben afgelopen winter in Cherbourg op elkaars boot gepast. De Luxenburgers hebben een appartement op Quiberon gekocht en hebben na 11 jaar wachtlijst nu een definitieve plek in de haven. We wisselen gezellig ervaringen uit en gaan uiteraard wat geocachen, Naast de haven bevindt zich een sportvliegveld waar de hele dag vliegtuigjes vertrekken met parachutisten. We lopen in de vroege ochtend ons rondje, zodat als het warm wordt we weer kunnen gaan zwemmen om af te koelen. Geen overbodige luxe want in de grote haven is bij laag water weinig wind. Ik kijk wat in het rond en ontdek een 50 jaar Wvlelystad vlaggetje bij een paar boten verderop. De Helena, een winterligger die eens in de 2 jaar bij onze haven in Lelystad op de wal gaat. De wereld is klein, ook hier in Zuid Bretagne.

We gaan weer wat puzzelen op komende havens en hebben ontdekt dat Trinite Sur Mer ook een mooie haven lijkt te zijn en bij het juiste tij uitstekend te bezoeken. Er liggen hier mega grote wedstrijd trimarans die de wereld omzeild hebben in zo’n 42 dagen. Iets sneller dan dat wij er over zouden doen. We vertrekken met wat mistig weer en varen zonder wind langzaam naar de overkant. We zeilen maar komen met een snelheid rond de 3 knopen niet echt hard vooruit.

Een gezellige haven en leuk weer wat geocaches kunnen doen. We wandelen langs de rivier waar veel drukte is met allerlei oester kwekerijen waar nu grote stalen rekken gebruikt worden om te kweken. We hebben weer een mooi plekje en liggen langs een Frans stel die in zeer gebrekkig Engels met ons toch een gesprek aan knopen. We krijgen mooie filmpjes te zien van de dolfijnen show die ze hebben gezien en welke tochtjes ze gemaakt hebben. Ook zij gaan voorlopig even de kant op zoals zoveel booteigenaren in de drukke tijd van de Franse zomervakantie. We verwachten een ware uittocht uit Parijs en iedereen zou in deze omgeving zijn vakantie vieren. Tot nu toe valt het nog heel erg mee. We wandelen door de bossen en ontdekken een hunnebed/menhir stapeltje in het bos en doen weer een geocache bijschrijven. Het is nog steeds mooi weer maar er is wel wat verandering op komst. Niet alleen in Nederland een hittegolf maar ook hier tikken we al de 39 graden aan. Doordat er wat meer wind komt, hebben we de zinnen gezet op Le Crouesty zodat we ons kunnen voorbereiden op de Golf van Morbihan. We liggen dan net om de hoek en kunnen een goede planning maken de baai in te varen. Bij verkeerde stroom en timing kun je hier 9 knopen stroom mee of tegen hebben. Dat willen we niet verkeerd doen. We lopen vanaf Le Crouesty een rondje over de punt van het land naar de ingang van de baai. Bij Port Navalo kunnen we vanaf de heuvel de boten de baai in zien varen en zien het ravelige water. Boten die aan komen varen met een flinke snelheid vallen bijna volledig stil bij het binnen varen. Een mooi gezicht en geeft ons alvast een goed beeld van wat we kunnen verwachten.

We lopen terug naar de haven en doen bij de grote supermarkt op de haven onze boodschappen. We nemen 2 grote rugzakken mee en een boodschappentas. Afgeladen vol komen we terug op de boot. We doen vandaag weer een klusje van het lijstje. De RVS beschermring voor de ankerketting was los gekomen en ingewaterd. Nu we al zoveel dagen zon hebben is dit allemaal mooi gedroogd en kunnen we de binnenzijde van het luik opvullen met hout en verder afkitten met sykaflex. daarna kunnen we de RVS ring weer terug plaatsen en goed verankeren in de kit. Na een dag drogen in de zon is de kit mooi uitgehard en kunnen we weer met een gerust hart de 70 meter anker ketting erlangs laten lopen. We gaan wederom aan het rekenen en willen naar Vannes. We berekenen wanneer we de minste stroming hebben bij de ingang van de baai en hoe we voldoende water zullen hebben bij het invaren van het kanaal naar Vannes, de Lla Marle. Onze 2 meter diepgang is hier een kritische factor, Het betekend weer op juiste tijd vertrekken en vooral niet te vroeg aankomen bij de ingang van het Vannes kanaal. Ondanks het stationair varen halen we makkelijk de 8,5 knopen en gaan dus veel te hard. De baai is een prachtig groot binnenmeer met heel veel eilanden en veel diepe en ondiepe geulen.

Gelukkig heeft navionics ons goed geholpen en weten we altijd meer dan 2 meter water te bevaren. Bij de ingang naar Vannes lijkt het of de eerste en de enige zijn die nu al hier zijn. Maar dat komt mooi uit want na het uitwijken voor 2 veerboten weten we aan de steiger voor de brug naar Vannes vast te maken en maken een lunch en genieten wederom van de omgeving.

De havenmeester komt klokslag 1400 uur naar de brug, maakt deze handmatig open en neemt de gegevens van de boot op en geeft ons een plekje in de haven. Helemaal aan het einde in de kom box 132. Perfect uit de inmiddels toenemende wind en beschut. Ontvangen met Keltische muziek die dit hele weekend wordt gespeeld. Vele doedelzakken en klarinetten en op vele plekken tegelijk. Voor de oortjes af en toe net iets te veel. Inmiddels zien we op Polarsteps onze buren uit Lelystad met de camper koers zetten deze kant op en na een telefoontje blijkt het te kloppen Louis en Sylvia komen bij ons buurten en zoeken een camping in de buurt om op de fiets naar ons toe te komen. Dit is meteen weer gezellig en we maken er gelijk een paar gezellige dagen van. We eten en drinken samen wat in Vannes en op de boot. Zoals altijd valt er nooit een stilte. We doen wat geocaches en eten een crepe en drinken gezellig wat blonde biertjes en Cider. We nemen afscheid en maken ons klaar om morgen de V snaar even wat op spanning te zetten ( weer even een klusje van de lijst afstrepen) en weer berekenen hoe laat we weg kunnen. We betalen voor het eerst in 12 dagen 45 euro voor een overnachting en gaan morgen het beruchte kanaaltje weer door om vervolgens de eilanden te bezoeken in golf de Morbihan. We hopen morgen te kunnen liggen aan een mooring bij Ile aux Moines en willen het eiland bezoeken. Dat wordt weer de dinghy oppompen of gebruik maken van de taxidiensten van de eilanden. We hebben er weer zin in. De harde wind is weer gaan liggen en het lijkt weer prachtig weer te worden.