We hebben de supermarkt leeg gekocht en hebben nu de 5e andere plek in de haven van crouesty gekregen. Aan de U steiger vlak naast het sanitair, dicht bij de winkel maar 1400 meter van de capitainerie. Dus die hebben we maar even gebeld en verteld wat onze code is van de Pas Escales. Astrid begint aan een wasje en we hebben de mast onder handen genomen. Ik klim de mast in met hulp van onze nieuwe maststeps en Astrid beveiligd de lijnen zodat als ik zou vallen nog even boven in de mast blijf hangen. Na een grondige controle van de mast, alle hang en sluit werk en lijnen ,komen we tot de conclusie dat 1 harp wat verdachte verkleuring heeft dus die gaan we voor de zekerheid vervangen. De harp is ooit door UK Sails geleverd samen met een Harken 6 blok om te dienen als Noodstag en als hijslijn voor de halfwinder. Daarna gaat Astrid met hoogtevrees de mast in en poetst vanaf de top naar beneden de mast, zodat deze er weer een poosje tegen kan en vuil zich minder goed kan hechten.
Ook de motor krijgt weer een grondige controle en we draaien de watermaker even in de flushing (spoel) stand. Alles is er weer klaar voor en we gaan de dag erop vertrekken naar een spannend plekje Penerf Damgan. Met een mooie zeilwind zakken we af naar het Zuiden en naderen de kronkelende geul naar het achter gebied waar de haven van Penerf zich bevindt. We roepen op en weten dat eigenlijk normaal gesproken alleen boten tot 10 mtr welkom zijn, maar 11 meter zal toch niet echt een probleem zijn. De havenmeester vindt de boot mooi en bezorgt ons een plekje met voldoende diepte aan de drijfsteiger welke verbonden is aan de wal. Fijn als je zonder taxi kan afstappen maar vervelend als die steiger dwars op de stroming ligt. Daar komen we iedere 6 uur achter als de stroming op zijn meest is wordt de boot zijdelings door de kiel schuin gedrukt de ene kant op en 6 uur later naar de andere kant. Daar komt dan nog een toenemende wind bij waardoor we al snel besluiten niet de volle 2 nachten te gaan benutten.
We lopen ons standaard geocache rondje en komen langs vele oester kwekerijen en een mooi vuurtorentje op uitgesleten rotsen. Het is een klein dorpje met weinig winkeltjes. eigenlijk geen. wel een restaurantje maar verder niet veel. We lopen dan ook in een paar uur het hele plaatsje rond.
Als we uitkomen aan de kust bij een vuurtoren blijkt de weg terug over een camping te lopen. Een aardige toerist opent voor ons de poort met een pasje. Maar aan de andere kant staan we dus zonder pasje voor een dichte voorpoort. Na wat klim en klauterwerk weten we toch de weg weer te bereiken. En na ons rondje en wat gesprekken met de Franse achterbuurman , die het ook niet echt lekker vindt liggen besluiten wij de volgende morgen de 2e ligdag terug te boeken en te vertrekken naar La turballe. We varen eerst de kronkelende geul uit en hijsen de zeilen maar na een uurtje of 2 zakt de wind er helemaal uit en varen we al motorsailend langs Piriac Sur Mer.
Deze haven ligt nu aan lage wal en heeft een korte invaar tijd 2 uur voor en 2 uur na hoog water en wachtboeien voor de haven. We slaan deze over en bewaren deze plek voor de terugreis naar de winterstop. Bij La turballe krijgen we weer een prima plek aan de buitenhaven. In de haven worden we door een zeer vriendelijk en behulpzame havenmeester opgevangen en vast gelegd. Hier zullen we met de stepjes gaan geocachen en besluiten om op de step naar Priac Sur Mer te steppen.
Een flinke afstand die we uiteindelijk dan ook goed in de benen voelen. We zijn inmiddels Bretangne verlaten en komen in de nieuwe regio Pays de la Loire. Hiervoor hebben we geen gastenvlaggetje dus Bretagne gaat eruit en Frankrijk gaat erin. Naast de haven kunnen we het strand op dus we besluiten eens lekker te gaan zwemmen. Even afkoelen na deze warme dagen. Het dek van de boot loopt op de dag al snel op naar boven de 40 graden en binnen halen we makkelijk de 30. Dus we spannen alle dagen zonnedoeken en rollen onze UV schermen uit. Daardoor zitten we wel in de wind maar niet in de UV van de zon. Als we weer 2 nachten hebben gelegen varen we door naar Pornichet hiervoor gaan we om een kaapje meestal een aapje zoals wij dat zeggen. hetgeen betekent dat er meer wind en meer stroming omheen zou staan, maar hier valt dat reuze mee. Ondanks dat we al wel weer klimmen naar een coef 90% ofwel meer springtij dan doodtij. Hebben we van de kaapjes weinig last. We worden wederom getrakteerd op groepen dolfijnen net voordat we tussen rotsen een ondiepere plaat op varen. Hier gaat de diepte van 15 meter terug naar 5 en blijkbaar is dat ook een plek waar dolfijnen zich graag ophouden. Op de Orka App horen we een melding dat er nu een Orka gezien is bij het eiland Belle Ile in FRankrijk. We kijken elkaar aan en hadden toch echt het idee dat ze juist naar het Oosten vertrokken waren richting A coruna Spanje. Hmm vreemd maar goed het blijft bij Orka gezien en geen aanval dus hopen we dat mensen zich hebben vergist. Astrid zei namelijk ook toevallig voor de grap, he daar zwemmen baby orka’s, terwijl het een groep grotere dolfijnen waren. Donker van kleur, we denken de Grand Dauphin.
Mooi om dat schouwspel steeds te zien. In Pornichet worden alle UV doeken en lakens weer gespannen want het blijft warm. Er is hier voldoende te beleven. Zo is er een hele grote markt en een vishal. Wordt er opgetreden bij het oude gemeentehuis en wordt er een optreden gedaan op straat. Ook zoeken we bij de plaatselijke U ship en andere winkels even naar een vervangend harpje van Harken. Ze verkopen wel het zelfde blok maar losse harpjes van harken die hebben ze niet en na wat passen en meten komen we erachter dat het merk Wichard niet past. We wandelen net als heel veel toeristen al geocachend langs de promenade door het oude stadje en we eindigen bij een barretje.
Hier pakken we biertje en prikwater en hebben zodoende weer de nodige caches gescoord. De vraag welk stadje vermeld werd op de klok in de stad konden we in het donker niet lezen maar met wat gokken wisten we Nantes in te vullen, wat ons logisch leek ,omdat we ons in dit gebied begeven op dit moment. Het is mooi om te zien hoe groot de verschillen nu zijn in hoog en laag water (al gauw bijna 4,5 meter). We maken een foto van de binnen haven voor en erna en zien dat ook grotere zeilboten gewoon op hun zijkant gestald kunnen worden.
Best een raar idee want er is toch echt wel een tijdje bonken voordat de boot weer drijft. We beginnen wat plannen te maken voor La Rochelle en het bezoekje aan Ile de Jeu Deze staan voor dit jaar nog op onze bucketlijst. We willen ook nog langs Pornic. Hier is bij de ingang weinig water maar door een goede timing kunnen we de haven invaren met 3,5 meter op de meter. Bij springtij zou hier minimaal 2,10 meter in de haven moeten blijven staan en op het plekje waar wij worden neergelegd zelfs 3 meter. Ook hier zijn meerdere havens. Pornic is een oud stadje met een stadswal en een kasteel aan de ingang. Als je door de muren loopt kom je in de binnenhaven die bij laag water volledig droog valt.
We lopen langs de kustlijn en bezoeken grote totembellen die we bij binnen varen hadden zien hangen. Of ze nog in gebruik zijn is niet helemaal duidelijk want er zijn afgesloten deuren en steigers zodat je er niet helemaal bij kunt komen. Ik had wel even willen vissen maar dat zat er dus niet in.
Het is inmiddels veel te warm om nog te wandelen en op de boot gaan we dus in de ruststand. Beetje in de wind en uit de zon. Vannacht is het harder gaan waaien en is de wind gedraaid naar vanuit het land. We maken de planning voor het zeilen naar Ile de Jeu. Dat wordt weer een keer wat vroeger opstaan, voor de wind naar een kaapje en dan halve wind naar het eiland met voorspelling voor morgen 20 knopen. We hebben vandaag een rustig dagje broodbakken, beetje schoonmaken, stukjes tikken en vooral vanmorgen beetje uitslapen.
Verder ZUID 2025 